تمامی مسئوليت آگهي هاي درج شده در انجمن بدنسازی و تناسب اندام ایران با آگهي دهندگان مي باشد.
هرگونه تبلیغات از طریق پیام خصوصی  ممنوع می باشد << قوانین سایت >>
برای خرید از فروشگاه سایت اینجا کلیک کنید
صفحه 2 از 2 نخستنخست 12
نمایش نتایج: از شماره 6 تا 10 , از مجموع 10

موضوع: دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

  1. #6
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,166 در 3,638 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    انسولین مورد نیاز
    اینکه شما روزانه به چند واحد انسولین نیاز دارید و در چه ساعاتی باید تزریق خود را انجام دهید، به عوامل زیر بستگی دارد:

    * نوع انسولین تجویز شده توسط پزشک
    * رژیم غذایی
    * فعالیت بدنی
    * دیگر داروهای مصرفی
    * مقدار انسولینی ( در صورت وجود) که از سلول های بتای فعال باقی مانده در لوزالمعده ترشح می شود.

    انواع انسولین ها

    بیشتر انسولین هایی که امروزه مورد استفاده می گیرند به صورت مصنوعی و مطابق با ساختار انسولین موجود در بدن انسان در آزمایشگاه ها تولید می شوند. در هر حال، هنوز هم عده معدودی از افراد دیابتی از انسولین های حیوانی استفاده می کنند. این قبیل انسولین ها، از لوزالمعده گاو (bovine insulin) و یا خوک (porcine insulin) گرفته می شود.

    انسولین های تولید شده به ۶ دستۀ سریع الاثر، رگولار، NPH، لِنت، اولترالِنت و طولانی اثر تقسیم می شوند و هر کدام ویژگی های خاص خود را دارند. زمان شروع فعالیت انسولین، مدت زمانی است که به طول می انجامد تا این هورمون وارد جریان خون شده و کار خود را برای پایین آوردن قند خون آغاز کند. زمان اوج اثر، زمانی است که دوز انسولین موجود در خون به حداکثر مقدار خود می رسد. طول مدت اثر، مدت زمانی است که انسولین در خون موجود بوده و فعال است،این زمان از آغاز تزریق تا پایان اثر محاسبه می شود
    پزشک معالج شما ممکن است دو نوع انسولین را به صورت تزریق ترکیبی و همزمان و یا هر یک به تنهایی و در زمان های مجزا برایتان تجویز نماید. البته امروزه برخی از شرکت های دارویی اقدام به تولید انسولین هایی نموده اند که در هر ویال، ترکیبی از دو نوع انسولین وجود دارد و برای استفاده گروه اول مناسب است.
    روش های تزریق انسولین
    امروزه روش های گوناگون و متعددی برای تزریق انسولین وجود دارد، مانند سرنگ، قلم، jet injectorو پمپ انسولین.
    استفاده از سرنگ ارزان ترین و در دسترس ترین راه است و برای آن دسته از افرادی که ترکیبی از دو نوع انسولین را تزریق می کنند، مناسب است.
    قلم انسولین جایگزین جدیدتری برای سرنگ به شمار می آید. کارتریج انسولین آن در داخل دستگاه قرار داشته و به دو صورت یکبار مصرف و چند بار مصرف ( با کارتریج های قابل تعویض ) ارائه می شود. این دستگاه به شکل یک خودکار بوده و شامل سوزنی باریک در زیر درب و یک شاسی در انتهای آن است. درجه قابل تنظیمی نیز در ته آن قرار دارد که دوز انسولین توسط آن مشخص می شود. همچنین برای سهولت کار، امروزه قلم های انسولین و کارتریج های حاوی مقادیر متعارف تجویز شدۀ انسولین (مانند نسبت ۷۰ به ۳۰،NPH و رگولار) نیز در بازار موجود است. عده ای از افراد دیابتی به دلیل کاربرد آسان و ابعاد قابل حمل، استفاده از قلم را به سرنگ ترجیح می دهند.
    jet injector وسیلۀ دیگریست که برای تزریق انسولین به کار می رود. این دستگاه، دوز مورد نیاز را با فشار و بدون نیاز به سوزن، به زیر پوست اسپری می کند. این روش برای آن دسته از افرادی که به سوزن حساسیت دارند، مناسب می باشد. به هر حال، این دستگاه ها – به علت قیمت بالایی که دارند – اغلب در بازار مصرف در دسترس نمی باشند.
    در میان روش های ذکر شده در بالا، عملکرد پمپ انسولین بیش از سایرین قادر به شبیه سازی عمل لوزالمعده بوده و برای برخی از دیابتی های نوع ۱ مناسب است. این دستگاه الکترونیکی به یک لولۀ باریک و سوزنی در انتهای آن متصل است. انسولین داخل دستگاه از مسیر لوله و توسط سوزن باریکی که در زیر پوست شکم قرار دارد، به درون بدن تزریق می شود. آنچه که پمپ انسولین را بسیار شبیه به لوزالمعده می کند آن است که این دستگاه همواره مقدار مشخصی از انسولین را، به طور مداوم و آهسته ، به عنوان دوز پایه (بازال) در زیر پوست تزریق می کند. پیش از مصرف هر وعده غذایی، استفاده کنندۀ پمپ می تواند دستگاه را برای تزریق مقدار مشخصی انسولین سریع الاثر تنظیم کرده و از بالا رفتن قند خون بعد از غذای خود جلوگیری کند. میزان انسولین تزریقی پمپ در طول روز، بر حسب نیاز مصرف کننده، قابل تنظیم و تغییر می باشد.
    نحوۀ تزریق انسولین
    تفاوتی ندارد که از چه روشی برای تزریق انسولین استفاده می کنید، فقط باید مطمئن باشید که تزریق خود را در محلی انجام می دهید که میزان مناسبی از چربی در زیر پوست قرار دارد. تزریق انسولین به صورت زیر جلدی (زیر پوستی) و اغلب بدون هیچ گونه درد و یا سوزشی انجام می شود.قبل از هر چیز، حتماً از پزشک معالج خود بخواهید که روش صحیح تزریق را به شما آموزش دهد. سرعت جذب انسولین، به محل تزریق بستگی دارد. به طور مثال جذب انسولین تزریق شده برروی ران ها کند تر از ناحیه شکم صورت می گیرد.توصیه می شود از تزریق انسولین در یک ناحیۀ ثابت که موجب ایجاد توده های چربی در زیر پوست و مانع از جذب به موقع انسولین می گردد، خودداری کنید و محل تزریق را به صورت گردشی عوض نمایید.
    زمان تزریق انسولین به نوع و مدت اثر آن در بدن بستگی دارد. به عنوان مثال، انسولین های سریع الاثر درست قبل از مصرف غذا تزریق می شود در حالی که برای انسولین های طولانی اثر، به علت دوام تقریباً ۲۴ ساعته شان، یک بار تزریق در طول روز کافی است. به هر حال، زمان و مقدار تزریق انسولین شما بر اساس تشخیص پزشک معالجتان صورت می گیرد. درمان با انسولین یک دوره آموزشی است که خود شما باید آن را فرا بگیرید. طول این دوره بر حسب میزان قند خون شما و رژیم غذایی تان از چند هفته تا چند ماه متغیر است. به مرور زمان که قند خونتان تحت کنترل تان در می آید، قادر خواهید بود که با توجه به میزان قند خونی که دستگاه اندازه گیری تان نمایش می دهد، تا چند واحد دوز تزریقی خود را افزایش و یا کاهش دهید.
    شرایط نگهداری انسولین
    همیشه ویال های انسولین خود را طبق آنچه که در بروشور داخل جعبه ذکر شده است، نگهداری کنید. حرارت بسیار بالا می تواند از تأثیر انسولین بکاهد، به همین دلیل، هرگز ویال ها را در معرض نور مستقیم خورشید قرار ندهید. به خاطر داشته باشید که بعد از باز شدن درب ویال ها، حتماً آن ها را در یخچال نگهداری کنید.

    نکاتی دربارۀ نحوۀ نگهداری انسولین

    * اگر قصد مسافرت در هوای گرم و یا سرد را دارید، ویال های انسولین تان را در جایی، به طور مثال در داخل کیفتان، و در شرایطی متعادل نگهداری کنید تا در معرض تغییرات دمایی شدید نباشد.
    * چنانچه از انسولین NPH استفاده می کنید، پیش از تزریق ویال آن را در کف دستتان بغلتانید و به هیچ وجه آن را محکم تکان ندهید. تکان های شدید، ساختار انسولین را از بین برده، آن را لخته لخته کرده و از تأثیرات آن می کاهد.
    * اگر در ویال انسولینِ رگولار خود توده های کریستالی و یا کدورتی مشاهده کردید از مصرف آن خودداری کنید. انسولین رگولار تنها در شرایطی قابل استفاده است که کاملاً شفاف باشد.
    * به تاریخ انقضا درج شده بر روی ویال انسولین دقت کنید. انسولین های تاریخ گذشته بی اثر بوده و قند خون شما را پایین نمی آورند.
    * اگر انسولینتان به نظر سالم می رسد ولی قند خون شما را پایین نمی آورد، آن را دور انداخته و ویال تازه تری را جایگزین آن کنید.

    در ایران، شرکت دارویی اکسیر تولید کنندۀ انسولین های NPH و رگولار است .آنچه که در زیر می آید، برگرفته از سایت این شرکت و حاوی نکاتی در مورد نحوۀ نگهداری انسولین تولید شده توسط این شرکت می باشد.
    نحوه حمل انسولین

    * انسولین را به هیچ وجه در جای گرم و یا خیلی سرد قرار ندهید.
    * انسولین را بین لباسهای ساک دستی تان بگذارید.

    انسولین را در صورت امکان در یخچال نگهداری کنید.
    * انسولین را هرگز منجمد نکنید یا داخل فریزر قرار ندهید.
    * نحوه نگهداری انسولین
    نگهداری انسولین باید در جایی دور از سرما و گرمای شدید باشد و بهترین مکان برای نگهداری آن، یخچال است. اما اگر دسترسی به یخچال نبود، باید آن را در جایی خنک و دور از نور خورشید قرار داد. نگهداری صحیح انسولین اهمیت زیادی دارد و نگهداری آن بین ۲ الی ۸ درجه سانتیگراد مناسب است. جای خنک ، دارو را سالم نگه می دارد. ممکن است در اثر عدم نگهداری صحیح دارو در جای خنک و مناسب ، محتوی شیشه تغییر شکل دهد و یا گلوله شود و یا رسوباتی از خودش ایجاد کند که با تکان دادن شیشه دیده می شوند. چنین دارویی باید فورا دور ریخته شده و از شیشه حاوی انسولین سالم استفاده شود.

    شرایط نگهداری صحیح انسولین
    o ویال انسولین (در صورتی که باز نشده است) را حتماً در دمای ۸ – ۲ سانتیگراد، داخل یخچال نگهداری کنید.
    o هر گز ویال انسولین را در فریزر قرار ندهید.
    o ویال های انسولین که باز شده است را می توان به مدت حد اکثر ۲۸ روز در جای خشک و خنک نگهداری کرد.
    o ویال انسولین را مقابل نور خورشید و در معرض حرارت قرار ندهید.
    o حتماً تاریخ انقضاء درج شده روی ویال انسولین را قبل از مصرف کنترل کنید.

  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  3. #7
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,166 در 3,638 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    چرا و چگونه باید انسولین بزنم؟

    مقاومت به انسولین آغازگر روند پیدایش دیابت تیپ 2 در اکثر بیماران دیابتی بزرگسال است. این افراد (کسانیکه دچار مقاومت به انسولین هستند) معمولاً پیش از شروع دیابت دچار چاقی مرکزی (شکم)، تری گلیسرید بالا و یا بی تحرکی هستند. البته عوامل بسیار دیگری هم می توانند در این زمینه دخیل باشند. بدن انسان در واکنش به مقاومت به انسولین، شروع به تولید مقدار بیشتری انسولین می نماید (هیپر انسولینمی). در این فاز سطح قند خون فرد مانند افراد سالم است، اما با گذشت زمان سلول های بتای پانکراس توان طبیعی خود را از دست داده و تولید انسولین کم می شود و زمانی که تعداد سلول های بتای پانکراس نصف شود، مقدار انسولین تولیدی برای تنظیم قند خون کافی نبوده و بدین ترتیب قند خون رو به افزایش می گذارد و بیماری دیابت پدید می آید.

    انسولین تراپی موقت چیست؟

    در بعضی اوقات مثل بیماری های عفونی و یا استرس های شدید که باعث افزایش موقت قند خون می شوند و یا در زمان هایی مثل بارداری یا اعمال جراحی و یا زمانیکه فرد دیابتی دچار مسمومیت با قند است (Glucose Toxicity) بهتر است بیمار تحت درمان موقت با انسولین قرار بگیرد. بدیهی است پس از پایان این دوران می توان مجدداً درمان با داروهای خوراکی را شروع کرد.

    انسولین تراپی دائم چیست؟

    مطالعات نشان داده اند که با گذشت 5-10 سال از دیابت، توده ی سلول های مولد انسولین در بدن بحدی کاهش می یابند که برای حفظ سلامت بهتر است برای کنترل بهتر قند خون از انسولین تزریقی کمک بگیریم. در واقع اگر فرد دیابتی ضمن برخورداری از آموزش کافی و رعایت اصول درست غذایی و حفظ فعالیت بدنی مناسب و کافی، علیرغم مصرف داروهای خوراکی نتواند به اهداف درمانی کنترل قند (قند پیش از غذا 120-70، قند پس از غذا کمتر از 180-160و 7-6.5% HbA1c ≤) دست یابد، بهتر است رو به انسولین تزریقی بیاورد.

    آندسته از دیابتی هایی که از بیم انسولین، استفاده از آن را به تأخیر می اندازند، مسلماً نه تنها از سلامت کافی برخوردار نخواهند بود، بلکه با استفاده ی دیرتر، بیشتر دچار نوسانات قند خون شده و مشکلات بیشتری نیز خواهند داشت.

    گاهی اوقات نیز مشکلاتی مثل عوارض کلیوی، قلبی یا کبدی باعث می شوند نتوانیم از داروهای خوراکی برای بیمار استفاده کنیم و بناچار تنها راه بدون خطر استفاده از انسولین خواهد بود.

    چند بار تزریق در روز لازم است؟

    اگر بخواهیم برای حفظ سلامت بیشتر انسولین تراپی زودرس را انتخاب کنیم، معمولاً تأمین انسولین پایه کافی خواهد بود که برحسب نوع انسولین مصرفی 3-1 بار تزریق در روز لازم است. اما با پیشرفت بیماری، فرد به تزریق انسولین بولوس (پیش از غذا) نیز نیاز پیدا خواهد کرد. با توجه به شرایط، بیمار به 4-1 بار تزریق در روز نیاز خواهد داشت.

    برای تزریق از چه سرنگی باید استفاده کرد؟

    سرنگ های انسولین 30، 50 و 100 واحدی هستند. در سرنگ های 30 واحدی می توان انسولین را با دقت 5/0 واحد، در سرنگ های 50 واحدی با دقت 1 واحد و در سرنگ های 100 واحدی با دقت 2 واحد تنظیم کرد. لازم است از سرنگ هایی استفاده کنیم که سوزن آن به سرنگ متصل است و قابلیت جدا شدن ندارد.

    آیا ابزار دیگری برای تزریق انسولین وجود دارد؟

    بله. امروزه قلم های انسولین متنوعی به بازار آمده اند که حتی قابلیت تزریق 5/0 واحد انسولین هم دارند، گرچه بیشتر آنها با دقت 1 واحد ساخته شده اند. بعضی از این قلم ها یکبار مصرف بوده و با اتمام مخزن انسولین شان باید تعویض شوند ولی برای استفاده از قلم های دائمی لازم است از مخزن مخصوص انسولین (کارتریج) استفاده شود. سوزن این قلم ها مخصوص بوده و معمولاً درد کمتری دارند.

    تقسیم بندی انسولین ها بر چه اساسی است؟

    اصولاً انسولین بر اساس سرعت جذب و زمان اوج اثر و مدت ماندگاری اثر در بدن تقسیم بندی می شوند.

    1. انسولین های سریع الاثر مثل لیسپرو (Lispro) و آسپارت (Novo Rapid) و Glulisine زمان جذب ١۵-۵ دقیقه، اوج اثر ١/۵-٠/۵ ساعت، دوره ی اثر مؤثر ۵-٣ ساعت

    2. انسولین های کوتاه اثر مثل رگولار (Regular) زمان جذب ۶٠-٣٠ دقیقه، اوج اثر ٣-٢ ساعت، دوره ی اثر مؤثر ٨-۵ ساعت

    3. انسولین های متوسط الاثر مثل ان پی اچ (NPH) زمان جذب ۴-٢ ساعت، اوج اثر ١٠-۴ ساعت، دوره ی اثر مؤثر ١۶-١٠ ساعت

    3. انسولین های متوسط الاثر مثل Lente زمان جذب ۴-٣ ساعت، اوج اثر ١٢-۴ ساعت، دوره ی اثر مؤثر ١٨-١٢ ساعت

    4. انسولین های طولانی اثر مثل گلارژین یا لانتوس زمان جذب ۴-٢ ساعت، اوج اثر بدون اوج اثر، دوره ی اثر مؤثر ٢۴-٢٠ ساعت

    4. انسولین های طولانی اثر مثل Detemir زمان جذب ۴-٢ ساعت، اوج اثر ١۴-۶ ساعت، دوره ی اثر مؤثر ٢٠-١۶ ساعت

    انسولین های مخلوط :

    1. انسولین انسانی مخلوط 30/70 (لانسولین 30/70)ç 70% ان پی اچ + 30% رگولار ç زمان جذب 60-30 دقیقه، اوج اثر دوگانه ، دوره ی اثر مؤثر 16-10 ساعت

    2. آنالوگ آسپارت مخلوط 30/70 (نوومیکس)ç 70% آسپارت متوسط الاثر + 30% آسپارت ç زمان جذب 15-5 دقیقه، اوج اثر دوگانه ، دوره ی اثر مؤثر 16-10 ساعت

    3. آنالوگ لیسپرو مخلوط 25/75ç 75% انسولین متوسط الاثر + 25% لیسپرو ç زمان جذب 15-5 دقیقه، اوج اثر دوگانه ، دوره ی اثر مؤثر 16-10 ساعت

    4. انسولین انسانی مخلوط 50/50ç 50% ان پی اچ + 50% رگولار ç زمان جذب 60-30 دقیقه، اوج اثر دوگانه ، دوره ی اثر مؤثر 16-10 ساعت

    از بین این همه انسولین کدامیک بهتر است؟

    هیچکدام!!!!!

    در واقع بهترین انسولین برای یک نفر می تواند بدترین انسولین برای نفری دیگر باشد. بهترین انسولین برای هر کس بر اساس وضعیت همان فرد تعیین می شود ولی بطور کلی می توان گفت گران تر شدن انسولین ها نشانه ی بهتر بودن آنها نیست بلکه فقط استفاده از آنسولین های گران قیمت(آنالوگ ها ç تمام انسولین ها بجز رگولار و ان پی اچ) فقط کمی راحت تر است.

    انسولین را به کجا باید تزریق کرد؟

    محل تزریق انسولین بافت چربی زیر پوست است. بهترین محل ها بترتیب سرعت جذب عبارتند از روی شکم بفاصله ی 2 انگشت دورتر از ناف، پشت بازو، روی ران، و کناره های باسن. دقت کنید، اگر موقع تزریق پوست سفید شود به معنی ورود دارو به داخل پوست است که نشان دهنده ی تکنیک اشتباه تزریق می باشد.

    آیا لازم است پس از هر بار تزریق، سرنگ یا سوزن قلم تزریق را عوض کنیم؟

    از لحاظ بهداشتی هر بار که تزریق انجام شود بهتر است آنرا تعویض نماییم ولی در عمل کسانیکه بدرستی از سوزن خود استفاده و نگهداری می کنند، بطوریکه سوزن تزریق را بجز پوست محل تزریق با جای دیگری مثل پنبه الکل یا دست یا روی میز و... تماس نمی دهند، تا زمان کند شدن سوزن آز آن استفاده کرده اند. البته بهتر است برای جلوگیری از آلودگی احتمالی و عوارضی مثل لیپو دیستروفی و لیپو هیپرتروفی بیش از 5 بار از یک سوزن استفاده نکنیم.

    چگونه می بایست از انسولین خود نگهداری کنیم؟

    انسولین های استفاده نشده را در طبقات بالایی درب یخچاال طوری که منجمد نشود نگهداری می کنیم (تا رسیدن تاریخ انقضاء) ولی انسولین در حال استفاده تا یک ماه در دمای معمولی اتاق قابل استفاده است.

    آیا لازم است همواره مقدار ثابتی انسولین تزریق شود؟

    مسلماً خیر. انسولین مورد نیاز بدن بر اساس مقدار کربوهیدرات دریافتی (غذایی که می خوریم)، میزان و شدت فعالیت بدنی یا ورزش و شرایط خاص مثل بیماری یا استرس روحی یا جسمی و البته وزن بدن تنظیم می شود. برای تعیین مقدار انسولین مورد نیاز لازم است مرتباً قند خون را با دستگاه گلوکومتر اندازه گیری و یادداشت کنیم، و با شرکت در کارگاه های آموزشی در کم و یا زیاد کردن انسولین خود مشارکت نماییم.

    تزریق انسولین برای بیمار دیابتی چه عوارضی در پی خواهد داشت؟

    عوارض تزریق به دو دسته تقسیم می شوند.

    1. عوارض ِ محل تزریق، که بصورت لیپودیستروفی (از بین رفتن چربی زیر پوست) و لیپو هیپرتروفی (برآمدگی چربی در محل تزریق) بروز می کند که با بکارگیری تکنیک های درست و جابجایی محل های تزریق و تعویض به موقع سرنگ انسولین می توان از آنها جلوگیری کرد.

    2. عارضه ی افت قند خون که ناشی از تزریق بیش از مقدار مورد نیاز انسولین می باشد.

    من در کجا می توانم برای کنترل دیابتم آموزش ببینم؟

    خوشبختانه من توانسته ام کارگاه های مناسبی در این زمینه و سایر زمینه های مورد نیاز بیمارانم در مطب خود دایر نمایم، بطوریکه آندسته از بیمارانم که در این کلاس ها آموزش می بینند از کنترل بهتری برخوردارند.البته باید یادآوری نمایم که آموزش بیماران دیابتی می بایست مداوم باشد و در واقع اگر شما بطور منظم با تیم درمانی خود در ارتباط باشید تازه پس از یکسال قادر خواهید بود از مهارت نسبتاً خوبی در زمینه ی کنترل دیابت خود برخوردار شوید.

  4. #8
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,166 در 3,638 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    انسولین‌، انسانی‌ (رگولار) ـ insulin regular





    انسولین‌ رگولار یك‌ داروی‌ قابل‌ تزریق‌ برای‌ درمان‌ دیابت‌ نوع‌ یك‌ (دیابت‌ وابسته‌ به‌ انسولین‌ دیابت‌ نوع‌ 1) است‌. این‌ نوع‌ دیابت‌ وقتی‌ ایجاد می‌شود كه‌ لوزالمعده‌ نتواند مقدار كافی‌ انسولین‌ برای‌ كمك‌ به‌ سلول‌های‌ بدن‌ جهت‌ استفاده‌ از غذای‌ خورده‌شده‌ تولید كند. انسولین‌ رگولار جایگزینی‌ برای‌ آن‌ انسولین‌ می‌باشد. انسولین‌ رگولار با اثر بر روی‌ سلول‌های‌ بدن‌ مقدار قند یا گلوكز خون‌ را پایین‌ می‌آورد. هدف‌ از تجویز انسولین‌، كاهش‌ قند خون‌ تا سطح‌ طبیعی‌ است‌. شما باید قند خونتان‌ را به‌ طور مرتب‌ زیرنظر داشته‌ باشید تا ببینید بدنتان‌ برای‌ یك‌ كاركرد طبیعی‌ و نیز پیشگیری‌ از عوارض‌ دیابت‌ به‌ چقدر انسولین‌ نیاز دارد. حتماً باید یك‌ برنامه‌ غذایی‌ كم‌چربی‌ و كم‌قند در سه‌ وعده‌ اصلی‌ و سه‌ میان‌ وعده‌ داشته‌ باشید. اگر هنوز به‌ یك‌ متخصص‌ تغذیه‌ مراجعه‌ نكرده‌اید، از پزشكتان‌ بخواهید شما را به‌ چنین‌ شخصی‌ معرفی‌ كند. انسولین‌ انسانی‌ رگولار در آزمایشگاه‌ ساخته‌ می‌شود.این‌ نوع‌ انسولین‌ برای‌ یك‌ دوره‌ زمانی‌ كوتاه‌ دارای‌ اثر است‌. ظرف‌ نیم‌ تا یك‌ ساعت‌ اثرش‌ شروع‌ می‌شود، در 4-2 ساعت‌ به‌ حداكثر می‌رسد و در حدود 7-5 ساعت‌ باقی‌ می‌ماند. انسولین‌ انسانی‌ رگولار را یك‌ انسولین‌ كوتاه‌ اثر می‌دانند، و شما ممكن‌ است‌ انسولین‌ طولانی‌ اثری‌ مثل‌ انسولین‌ انسانی‌ NPH هم‌ همزمان‌ استفاده‌ كنید.


    ـ چگونگی‌ مصرف‌:

    مقدار تجویز انسولین‌ انسانی‌ رگولار می‌تواند بسیار مفید باشد. مقدار مصرفی‌ انسولین‌ را پزشكتان‌ براساس‌ پاسخ‌ بدن‌ شما به‌ انسولین‌ تعیین‌ می‌كند. با رساندن‌ مقادیر مناسبی‌ از انسولین‌ كوتاه‌ اثر و شاید طولانی‌ اثر در طی‌ 24 ساعت‌ از عوارض‌ طولانی‌ مدت‌ دیابت‌ می‌توان‌ جلوگیری‌ كرد. انسولین‌ رگولار معمولاً روزی‌ 3 یا 4 نوبت‌، 30-15 دقیقه‌ پیش‌ از هر وعده‌ غذایی‌ استفاده‌ می‌شود. از دستورات‌ پزشكتان‌ به‌ دقت‌ پیروی‌ كنید. انسولین‌ را در یخچال‌ نگهداری‌ كنید، اما مراقب‌ باشید منجمد نشود. از یك‌ نوع‌ سرنگ‌ استفاده‌ كنید. اگرمی‌ خواهید نوعی‌ سرنگتان‌ را تغییر دهید با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید؛ در سرنگ‌های‌ مختلف‌ مقدار «فضای‌ مرده‌» متفاوت‌ است‌. این‌ فضا عبارت‌ است‌ از مقدار فضای‌ موجود بین‌ نوك‌ سوزن‌ تا عدد صفر روی‌ بخش‌ مدرج‌ سرنگ‌. شیشه‌ دارو را به‌ آرامی‌ میان‌ دو كف‌ دست‌ بچرخانید تا انسولین‌ به‌ خوبی‌ مخلوط‌ شود. آن‌ را به‌ شدت‌ تكان‌ ندهید زیرا انسولین‌ كف‌ آلوده‌ شده‌، اندازه‌گیری‌ دقیق‌ مشكل‌ می‌شود. اگر محلول‌ انسولین‌ یكنواختی‌ خود را از دست‌ داده‌ یا دانه‌دانه‌ است‌ و به‌ كف‌ یا جدار شیشه‌ دارو (و یال‌) می‌چسبد از آن‌ استفاده‌ نكنید. به‌ همان‌ اندازه‌ كه‌ قصد دارید از شیشه‌ دارو انسولین‌ بكشید، هوا داخل‌ سرنگ‌ بكشید؛ بخش‌ لاستیكی‌ روی‌ شیشه‌ انسولین‌ را با یك‌ پنبه‌ الكل‌ ضدعفونی‌ كنید. سوزن‌ را از راه‌ بخش‌ لاستیكی‌ وارد شیشه‌ كرده‌ و هوا را تزریق‌ كنید. سپس‌ شیشه‌ دارو را سروته‌ گرفته‌ و مقدار انسولین‌ موردنظر را به‌ آرامی‌ داخل‌ سرنگ‌ بكشید.


    برای‌ جلوگیری‌ از ایجاد حباب‌ هوا داخل‌ سرنگ‌ مراقب‌ باشید نوك‌ سوزنتان‌ در داخل‌ شیشه‌ دارو زیر سطح‌ دارو قرارگیرد. وقتی‌ به‌ مقدار دلخواه‌ انسولین‌ داخل‌ سرنگ‌ كشیدید، سوزن‌ را از شیشه‌ دارو خارج‌ كنید. سپس‌ یك‌ ناحیه‌ از پوست‌ را برای‌ تزریق‌ پاك‌ كنید. می‌توانید یك‌ قسمت‌ از پوست‌ را بین‌ دو انگشت‌ بگیرید و نوك‌ سوزن‌ را با زاویه‌ 45-30 درجه‌ درست‌ داخل‌ چین‌ یا در پایه‌ آن‌ فرو كنید. انسولین‌ را داخل‌ بافت‌ چربی‌ تزریق‌ كنید. منطقه‌ تزریق‌ را مالش‌ ندهید زیرا اینكار سرعت‌ جذب‌ انسولین‌ را تغییر می‌دهد. ممكن‌ است‌ بخواهید منطقه‌ تزریق‌ را به‌ طور گردشی‌ تغییر دهید، ولی‌ از یك‌ الگو مشخص‌ تبعیت‌ كنید؛ مثلاً صبح‌ها همیشه‌ داخل‌ پوست‌ شكم‌ و عصرها همیشه‌ داخل‌ پوست‌ ران‌ها. انتخاب‌ محل‌ تزریق‌ به‌ شكل‌ تصادفی‌ روی‌ جذب‌ انسولین‌ اثر می‌گذارد. محل‌ تزریق‌ در ناحیه‌ موردنظر نیز باید به‌ طور گردشی‌ تغییر داده‌ شود. یك‌ راه‌ خوب‌ این‌ است‌ كه‌ اولین‌ تزریق‌ را با یك‌ چسب‌ زخم‌ كوچك‌ روی‌ پوست‌ مشخص‌ كنید. سپس‌ در نوبت‌ بعدی‌ تزریق‌ در همان‌ منطقه‌، علامت‌ مزبور را مركز یك‌ ساعت‌ فرض‌ كنید و تزریق‌ جدید را در ساعت‌ 12نسبت‌ به‌ مركز انجام‌ دهید. تزریقات‌ بعدی‌ به‌ ترتیب‌ در ساعت‌ 3، 6 و 9 انجام‌ خواهدشد. سپس‌ یك‌ مركز جدید برای‌ تزریق‌ انتخاب‌ كنید به‌ طوری‌ كه‌ حدود 5/2 سانتی‌متر بین‌ نزدیك‌ترین‌ محل‌های‌ تزریق‌ از دو دایره‌ فاصله‌ باشد (شكل‌ را ببینید). با این‌ كار در هر دایره‌ 5 تزریق‌ انجام‌ می‌دهید (یكی‌ در مركز و 4 تزریق‌ در محیط‌) پس‌ از دو یا سه‌ بار حمام‌رفتن‌ چسب‌ زخم‌ شل‌ می‌شود و شما آماده‌ خواهیدبود تا یك‌ دایره‌ جدید را آغاز كنید. اگر در حین‌ مصرف‌ انسولین‌ بیشتر از معمول‌ ورزش‌ كنید، مقادیر زیادی‌ الكل‌ بنوشید، یا غذای‌ معمولتان‌ را نخورید، ممكن‌ است‌ دچار افت‌ سطح‌ قند خون‌ شوید (هیپوگلیسمی‌). علایم‌ افت‌ قند خون‌ عبارتند از: احساس‌ اضطراب‌، تشویش‌، لرزش‌ بدن‌، مشكل‌ در راه‌رفتن‌، بیهوشی‌ و تشنج‌. به‌ مجردی‌ كه‌ دچار این‌ علایم‌ شدید چیزی‌ حاوی‌ قند بخورید یا بنوشید. از منابع‌ سریع‌ و خوب‌ قند آب‌ میوه‌، عسل‌، نوشابه‌های‌ غیررژیمی‌ یا شربت‌ قند است‌. بعضی‌ از بیماران‌ همیشه‌ مقداری‌ قرص‌ یا آب‌نبات‌ قندی‌ همراه‌ دارند. كیك‌های‌ آماده‌ به‌ راحتی‌ در جیب‌ یا كیف‌دستی‌ قابل‌ حمل‌ هستند ولی‌ نتوان‌ آنها را به‌ مدت‌ طولانی‌ نگهداری‌ كرد.


    در این‌ شرایط‌ ممكن‌ است‌ بخواهید منابع‌ طولانی‌ اثرتری‌ مصرف‌ كنید، مثل‌ پنیر و بیسكویت‌. اگر هم‌ نتوانستید قندخونتان‌ را اندازه‌ بگیرید و در اسرع‌ وقت‌ به‌ پزشكتان‌ اطلاع‌ دهید. اگر احساس‌ می‌كنید كه‌ در حال‌ غش‌ یا تشنج‌ هستید، چیزی‌ نخورید و ننوشید (ممكن‌ است‌ دچار خفگی‌ شوید)، و بلافاصله‌ تقاضای‌ كمك‌ پزشكی‌ اورژانس‌ كنید. حتی‌ اگر با خوردن‌ مواد قندی‌ علایم‌تان‌ رفع‌ شد، با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید؛ علایم‌تان‌ ممكن‌ است‌ مجدداً عودكنند. اگر علایم‌تان‌ رفع‌ نشد از كسی‌ بخواهید شما را به‌ بخش‌ فوریت‌های‌ یك‌ بیمارستان‌ برساند. اگر یك‌ نوبت‌ را فراموش‌ كردید، ممكن‌ است‌ دچار افزایش‌ قندخون‌ (هیپرگلیسمی‌) شوید. علایم‌ هیپرگلیسمی‌ عبارتند از: تشنگی‌، تكرار ادرار، خواب‌ آلودگی‌، پوست‌ برافروخته‌ و گر گرفته‌، بوی‌ تنفس‌ میوه‌ای‌، یا اغماء. یكی‌ در خانواده‌ باید روش‌ اندازه‌گیری‌ قندخون‌ و تزریق‌ انسولین‌ را بلد باشد تا احیاناً اگر شما قادر به‌ انجامشان‌ نبودید به‌ شما كمك‌ كند. با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید؛ برای‌ مقابله‌ با چنین‌ وضعیتی‌ نقشه‌ و طرحی‌ از پیش‌ تعیین‌شده‌ داشته‌ باشید.


    - هشدارها و عوارض‌ جانبی‌:

    اگر به‌ دنبال‌ یك‌ بیماری‌ دچار استفراغ‌ شدید شده‌اید، علایم‌ كاهش‌ قند خون‌ پیدا كرده‌اید، یا در هر صورت‌ اگر سطح‌ قندخونتان‌ كنترل‌ شده‌ نیست‌، با پزشكتان‌ تماس‌ بگیرید.


    - موارد احتیاط‌:

    در صورت‌ وجود هریك‌ از موارد زیر پیش‌ از مصرف‌ انسولین‌انسانی‌ رگولار، پزشكتان‌ را مطلع‌ سازید:


    ۱. حساسیت‌ به‌ انسولین‌.


    ۲. مصرف‌ داروهای‌ دیگر، به‌ ویژه‌ داروهای‌ مسدودكننده‌ بتا (داروهای‌ قلبی‌ و پرفشاری‌ خون‌) كه‌ ممكن‌ است‌ علایم‌ كمبود قند خون‌ را مخفی‌ كنند؛ كورتیكواستروئیدها، داروهای‌ خوراكی‌ برای‌ درمان‌ دیابت‌، داروهای‌ مدر؛ یا الكل‌.


    ۳. سابقه‌ یا ابتلا به‌ مشكلات‌ غددی‌ (تیروئید، غددفوق‌ كلیوی‌، هیپوفیز) یا بیماری‌های‌ كلیوی‌.


    - هنگام‌ مصرف‌ انسولین‌ انسانی‌ رگولار توصیه‌ می‌شود:

    ۱. به‌ طور منظم‌ به‌ پزشكتان‌ مراجعه‌ كنید تا بهبودتان‌ را زیرنظر داشته‌ باشد.


    ۲. یك‌ برنامه‌ غذایی‌ متعادل‌ از نظر مقادیر كربوهیدرات‌ها، پروتئین‌ها و چربی‌ها را كه‌ برای‌ شما تجویز شده‌ رعایت‌ نمایید. یك‌ متخصص‌ تغذیه‌ به‌ شما كمك‌ خواهد كرد تا با اجرای‌ یك‌ برنامه‌ غذایی‌ به‌ وزن‌ مطلوبتان‌ برسید.


    ۳. وعده‌های‌ اصلی‌ و میان‌ وعده‌ها طوری‌ طراحی‌ می‌شود تا در تمام‌ مدت‌ روز انرژی‌ لازم‌ به‌ بدنتان‌ برسد. اگر مطمئن‌ نیستید چگونه‌ برنامه‌ غذایی‌ خود را كنترل‌ كنید، در خواست‌ كمك‌ نمایید یك‌ برنامه‌ غذایی‌ مناسب‌ برای‌ كنترل‌ دیابت‌ ضروری‌ است‌.


    ۴. اگر بیمار گردیدید نیز به‌ مصرف‌ انسولین‌ ادامه‌ دهید. در صورت‌ بروز تهوع‌ و استفراغ‌ زیادتر مایعات‌ مصرف‌ كنید. در صورت‌ بروز تب‌ یا علایم‌ دیگر با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.


    ۵. الكل‌ ننوشید.


    ۶. در مورد یك‌ برنامه‌ ورزشی‌ با پزشكتان‌ مشورت‌ كنید.


    ۷. در مورد دفعات‌ انجام‌ آزمون‌های‌ خونی‌ برای‌ سنجش‌ قند خون‌ و موارد دیگر از پزشكتان‌ نظر خواهی‌ كنید.


    ۸. یك‌ برگه‌ شناسایی‌ پزشكی‌ همراه‌ داشته‌ باشید كه‌ نشان‌ دهد دیابت‌ دارید و انسولین‌ انسانی‌ رگولار مصرف‌ می‌كنید.


    ـ تذکر:

    1. هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ نباید بدون‌ مشورت‌ با پزشكتان‌ هرگونه‌ دارویی‌ اعم‌ از داروهای‌ قابل‌ تهیه‌ بدون‌ نسخه‌ یا فرآورده‌های‌ گیاهی‌ مصرف‌ كنید.


    ۲. هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ نباید الكل‌ بنوشید.


    ۳. هنگام‌ مصرف‌ كلاریترومایسین‌ نبایدمواد قندی‌ زیاد بخورید.


    - نکته:

    اگر مجبورید انسولین‌ رگولار و NPH را با هم‌ مخلوط‌ كنید. ابتدا به‌ مقادیر موردنظر داخل‌ هر دو شیشه‌ دارو هوا تزریق‌ كنید (ابتدا NPH سپس‌ انسولین‌ رگولار). سپس‌ مقدار انسولین‌ رگولار مورد نیاز را داخل‌ سرنگ‌ بكشید، سپس‌ سرنگ‌ را وارد شیشه‌ NPH كرده‌ و مقدار NPH موردنظر را داخل‌ همان‌ سرنگ‌ قبلی‌ بكشید. این‌ مخلوط‌ باید در عرض‌ 15 دقیقه‌ تزریق‌ شود، در غیراینصورت‌ این‌ دو انسولین‌ برهم‌ اثر كرده‌، ظهور اثرات‌ انسولین‌ رگولار به‌ تأخیر می‌افتد.

  5. #9
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,166 در 3,638 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    انسولین
    مصرف انسولین را با 5 واحد در روز شروع کرده و روزانه 1 واحد به دز مصرفی خود بیافزایید تا اینکه بدن به تدریج با این دارو سازگار شده و آن را بپذیرد. زمانی که بدن با این دارو آشنا شد و خطر حساسیت به این دارو و رفتن به شوک انسولینی برطرف شد مصرف روزانه 7 الی 10 واحد انسولین در حوالی صبح و 7 الی 10 واحد از این هورمون بعد از ظهر و حوالی پس از تمرین به همراه مصرف روزانه هورمون رشد به صورتی که در همین بحث و در گفتارهای قبلی به طور واضح و روشن گفته شد بهترین نتیجه را به همراه خواهد داشت.
    به دو دلیل گفته توصیه می کنیم در دوره های سوما، انسولین را اول صبح و پس از تمرین بزنید چون در هر دو مورد از این مقاطع زمانی، میزان ترشح هورمون رشد در بدن در پایین ترین حد خود می باشد و از این جهت تداخلی بین این دو هورمون نخواهد بود.

    metformin

    انسولینی که مصرف می کنید به مقاومت انسولینی که هورمون رشد تزریق شده از خارج، در بدن ایجاد می کند غلبه کرده و رشد را بیشتر از پیش تقویت خواهد کرد. کسانی که قصد استفاده از انسولین را ندارند می توانند سوما را به همراه Glucophage که در سیستم دارویی ایران به نام ژنریکMetformin نامیده می شود و تستوسترون مصرف کنند.
    استفاده تکی از هورمون رشد که در ایران سوما نیز نامیده می شود برای دوره های کات ایده آل است ولی در صورتی که قصد عضله سازی با این هورمون را دارید استفاده از آن به صورت دوره ای و به همراه استروئیدها و انسولین و یا Metformin و IGF-1 الزامی خواهد بود.

    هشدار

    نیمه عمر هورمون رشد در حدود دو ساعت است. برخی ها استفاده از این هورمون در مقطع زمانی قبل از خواب را توصیه می کنند ولی این تجویز نیز از جمله تجویزهای غلط بوده است. ترشح هورمون رشد طبیعی بدن در اولین ساعات خواب افزایش می یابد و اگر سوما را قبل از خواب تزریق کنید با اور دز شدن این هورمون در بدن مواجه خواهید شد و سیستم دفاعی و ایمنی بدن نیز با مشاهده این ناهنجاری، اثر این هورمون در بدن را خنثی خواهد کرد.
    برای افزایش اثر عضله سازی سوما در دوره هایی که از این هورمون استفاده می کنید می توانید یک نمونه از استروئیدهای خوراکی حاوی 17aa که خوراکی نیز هستند را در طول دوره مصرف سوما استفاده کرده و بدین ترتیب به افزایش ترشح طبیعی فاکتورهای رشد شبه انسولین (IGF-1) که از ملزومات تاثیر بهتر سوما در بدن است کمک کنید.
    این نمونه از استروئیدهای خوراکی برای کبد سمی هستند و در مصرف آنها رعایت احتیاط را باید کرد ولی بنا به دلایلی که نیاز به شکافتن آن در این مبحث نیست موجب افزایش میزان ترشح فاکتورهای رشد شبه انسولین در بدن می شود و منظور از مصرف این دسته از استروئیدها به همراه دوره های سوما نیز گرفتن این اثر از این دسته از داروها بوده است. ار جمله شناخته شده ترین این دسته از داروها می توان به دیانابول اشاره کرد.

    «انسولین» همانگونه که خود نیز می دانید، هورمونی است که در غده پانکراس تهیه و تولید شده و سپس در خون ترشح می شود. در علم پزشکی از این هورمون برای درمان بیماری «دیابت» که عموم از آن به نام «بیماری قند» یاد می کنند، استفاده می شود. این هورمون به دلیل خواص آنابولیکی بسیار قدرتمندی که از خود بروز می دهد، امروزه به شدت مورد توجه ورزشکاران رشته های قدرتی و مخصوصا ورزشکاران رشته پرورش اندام قرار گرفته است. در صورتی که این دارو به درستی مصرف گردد، می تواند با هدایت کردن قند و دیگر مواد مغذی به درون سلولهای عضلانی در افزایش حجم و افزایش مطلوب قدرت بدنی ورزشکاران موثر واقع شود.
    این دارو در کشور آمریکا به نام «Humulin R» و از طرف کمپانی «Eli Lilly» تهیه و تولید شده و حتی بدون ارائه نسخه پزشک معالج نیز قابل تهیه است. هر 10 میلی لیتر این دارو تقریبا به قیمت 20 دلار به فروش می رسد که هر واحد از آن نیز حاوی 100 واحد بین المللی از داروی اصلی می باشد. کمپانی یاد شده و دیگر کمپانی هایی که اقدام به تولید این دارو می کنند، علاوه بر ترکیب یاد شده، 5 نوع انسولین دیگر را نیز تولید و به بازار عرضه می کنند که هیچ یک از آنها در پرورش اندام و در ورزشهای قدرتی مورد مصرف قرار نمی گیرد.
    «Humulin R» به دلیل اینکه اصولا دارویی زود جذب بوده و تاثیر آن نیز در مدت کوتاهی در بدن از بین می رود، در بین تمام نمونه های تزریقی این هورمون، دارویی سالم و کم خطر به شمار می رود. دیگر نمونه ها تا مدتها به صورت فعال در بدن باقی می مانند که همین امر نیز احتمال بروز عارضه افت قند خون با مصرف این نمونه ها را افزایش می دهد.
    «هیپوگلیسمی» که عموم از آن به افت قند خون نیز یاد می کنند، زمانی در بدن رخ می دهد که میزان گلوکوز موجود در خون به شدت کم شود. این عارضه معمولا عارضه ای شایع و در عین حال کشنده و خطرناک است که با مصرف غیر محتاطانه و غیر اصولی داروی انسولین در بین مصرف کنندگان این داروی هورمونی رخ می دهد.
    کسانی که قصد تزریق و یا استفاده از این دارو را دارند، قبل از اقدام به مصرف این دارو باید در مورد ویژگیها و مکانیسم اثر و حتی نحوه مصرف این دارو اطلاعات لازم را کسب کرده و علایم و مشخصه های بروز عارضه افت قند خون را به خوبی مطالعه کنند. از علایم بارز افت ملایم و محسوس قند خون در بدن آدمی می توان به موارد زیر اشاره کرد. بدیهی است که افت شدید قند خون با اغما و بیهوشی فرد همراه بوده و شوک انسولینی نیز خوانده می شود. در شرایطی که این حادثه رخ بدهد، فرد حتما باید به مراکز درمانی منتقل شده و باید تحت درمان های تخصصی قرار بگیرد.
    احساس گرسنگی، خواب آلودگی، تاری دید، کج خلقی و افسردگی های روانی، سرگیجه، تعرق شدید، تپش قلب، رعشه، بی قراری، خارش دستها، پاها، زبان و بدن، اختلال در تمرکز، سردرد، اختلالات خواب، اضطراب، زود رنجی و عصبانیت بی مورد، تزلزل شخصیت، بروز رفتارهای غیر طبیعی و تغییر ناگهانی شخصیت و رفتار.
    فردی که از این دارو استفاده می کند باید با مشاهده هر یک از این علایم و عوارض، بلافاصله یک وعده غذای شیرین و سرشار از قند های زود جذب و ساده را مصرف کرده و یا از نوشابه های قندی استفاده کند. با مصرف غذاهای شیرین و یا با نوشیدن نوشابه های قندی، افت ملایم قند خون برطرف شده و این علایم نیز برطرف می شوند اما در صورتی که دز مصرف شده این دارو بسیار بیشتر از حد نرمال بوده و یا بدن فرد نسبت به این دارو از حساسیت زیادی برخوردار باشد، برای حفظ جان وی باید او را به مراکز درمانی منتقل کنید. در صورت بروز هر یک از این علایم، خوابیدن به منزله خوشامد گویی به مرگ خواهد بود. همانگونه که ذکر شده، انسولین اصولا دارویی خطرناک است. در مصرف این دارو نهایت دقت و احتیاط را به خرج دهید.
    روشهای و دستور مصرف انسولین از تنوع زیادی برخوردار است. بسیاری از ورزشکاران ترجیح می دهند این دارو را بلافاصله پس از اتمام برنامه تمرینی روزانه خود مصرف کنند. دز نرمال مصرف شده در این دستور کلی نیز در حدود 1 واحد بین المللی به ازای هر 5 الی 10 کیلو گرم وزن خشک عضلانی بدن فرد توصیه شده است. لازم به ذکر است، کسانی که برای اولین بار مصرف این دارو را تجربه می کنند، باید ابتدا از دزهای کمتر شروع کرده و به تدریج دز مصرفی آن را افزایش دهند. به طور مثال اولین تزریق را با 2 واحد شروع کرده و در هر بار تزریق نیز 1 واحد دیگر به دز اولیه اضافه کنند. این توصیه ورزشکاران را در رسیدن به دز مناسب و بی خطر یاری خواهد کرد.
    دز مصرفی انسولین برای افراد مختلف یکسان نبوده و بسته به میزان حساسیت گیرنده های حساس به این هورمون که در بدن افراد وجود دارد، از فردی به فرد دیگر مختلف بوده و متغییر است. کسانی که از هورمون رشد نیز استفاده می کنند، با مصرف ترکیبی هورمون انسولین با هورمون رشد، نتایج بهتری کسب می کنند.
    انسولین را باید به صورت زیر جلدی تزریق کرده و در تزریق این دارو نیز حتما باید از سرنگ انسولین استفاده کرد. استفاده از سرنگهای معمولی همیشه با خطاهای ناخواسته در تعیین مقدار داروی تزریق شده همراه بوده وخطرناک می باشد. بسیاری از ورزشکاران، این دارو را در ناحیه شکم تزریق کرده و برخی دیگر نیز برای گرفتن تاثیرات مثبت آنی از این دارو، آن را از ناحیه پشت بازو وارد بدن می کنند.
    بسیاری از ورزشکاران، انسولین مصرفی خود را با خود به محل تمرین می آورند. انسولین دارویی است که باید در یخچال نگه داری شود. در صورتی که شما نیز آن را با خود به محل تمرین می برید، آن را در حای خنک و به دور از نور شدید نگهداری کنید.
    اغلب ورزشکارانی که از این دارو استفاده می کنند، بلافاصله پس از اتمام برنامه تمرینی خود، یک دز از این دارو را تزریق می کنند. این افراد حداکثر تا 15 دقیقه پس از تزریق باید یک وعده غذای شیرن و سرشار از قندهای ساده و زود جذب را مصرف کنند. ورزشکارانی که از این دارو استفاده می کنند، باید به ازای هر واحد از این دارو که مصرف می کنند، 10 گرم کربوهیدرات ساده را بلافاصله و یا با فاصله بسیار اندکی پس از تزرق این دارو، مصرف کنند. بسیاری از ورزشکاران به همراه نوشابه و یا مکمل قندی که بلافاصله پس از تزریق این دارو مصرف می کنند، مقادیر مناسبی از مکملهای کراتین مونوهیدرات را نیز مصرف کرده و بدین ترتیب، سهم عمده ای از کراتین مصرفی خود را روانه سلولهای هدف که همان عضلات اسکلتی باشند، می کنند.
    اغلب ورزشکاران با مصرف این دارو و با تزریق آن احساس خواب آلودگی شدید می کنند. همانگونه که پیشتر نیز ذکر شد، خوابیدن در این شرایط احتمال خطر مرگ را در پی خواهد داشت. این دارو معمولا در حدود 4 ساعت پس از تزریق به صورت فعال در بدن باقی می ماند. بنابراین تا 4 ساعت پس از تزریق این دارو، تحت هیچ شرایطی تسلیم خواب نشوید.
    برخی از ورزشکاران نیز 30 دقیقه مانده به اتمام برنامه تمرینی، این دارو را تزریق کرده و بلافاصله پس از اتمام برنامه نیز وعده غذایی یا مکملهای سرشار از قندهای ساده را مصرف می کنند. این عمل به تاثیر هر چه بهتر انسولین در بدن ورزشکاران کمک خواهد کرد اما این نکته را نیز در نظر داشته باشید که این دستور مصرف، امکان و احتمال برزو عارضه افت قند خون و شوک انسولینی را به شدت افزایش می دهد.
    استفاده از انسولین به منظور افزایش حجم عضلانی و یا توان ورزشکاران اگرچه در حال حاضر ممنوع بوده و دوپینگ محسوب می شود اما تستهای کنترل دوپینگی که امروزه بر روی ورزشکاران انجام می شود، قادر به کشف مصرف این دارو نیست. ارزان بودن نمونه های واقعی این دارو، در دسترس بودن نمونه های اصل آن و همچنین غیر قابل ردگیری بودن مصرف آن در تستهای دوپینگ، این دارو را به یکی از محبوبترین داروهای عصر حاضر در دنیای ورزشهای قدرتی بدل کرده است.
    تا یکی دو دهه قبل اسم هورمون در پرورش اندام معادل خطر و حتی معادل خودکشی بود و ورزشکاران به شدت از این واژه واهمه داشتند اما دیگر چند سالی است که این واژه در پرورش اندام و در برداشت نوینی که به مدد ممد کول و جعفر بازو از این رشته در ایران می شود به نوعی تقدس یافته است!
    هورمون های مختلفی در بدن آدمی تولید و ترشح می شود و امروزه نیز انواع دارویی این هورمون های تولید و عرضه می شود. این داروها تنها و تنها برای درمان ناهنجاری های هورمونی موجود در بدن بیماران بوده و برای مصارف ورزشی تولید نمی شوند.
    هورمون انسولین نیز یکی از هورمون های ترشح شده در بدن آدمی است که امروزه به صورت تزریقی وارد دنیای پرورش اندام شده به شدت نیز مورد استقبال ورزشکاران رشته های قدرتی قرار گرفته است.
    مکمل سازان از محبوبیت این هورمون استفاده کرده و مکمل های خود را انسولین دارد کرده و وارد بازار می کنند! انسولین در فرم تزریقی اثر معجزه آسایی دارد اما بر خلاف آن چیزی که مکمل سازان ادعا کرده و از بی اطلاعی ورزشکاران در جهت فروش محصولات خود استفاده می کنند در فرم خوراکی کاملا بی اثر و بی معنی بوده و درج نام این هورمون بر روی مکمل های غذایی اعم از کراتین و غیره تنها و تنها جنبه تبلیغاتی داشته است.
    در علم پزشکی از نمونه های تزریقی این هورمون برای کنترل بیماری دیابت استفاده می کنند اما امروزه ورزشکاران از این هورمون برای راندن قند و اسیدهای آمینه به درون سلول های عضلانی بهره می گیرند. تاثیر این هورمون در کم شدن از میزان قند خون بر کسی پوشیده نیست. این هورمون هورمونی پپتیدی است که از سلول های بتای موجود در پانکراس ترشح می شود.
    انسولین چه زمانی ترشح می شود؟
    زمانی که قند خون از حالت طبیعی بالاتر می رود انسولین نیز در بدن آدمی ترشح می شود. بالا رفتن قند خون زمانی رخ می دهد که فرد در رژیم روزانه غذایی خود از قندها و حتی از پروتئین ها استفاده می کند. انسولین هورمونی است که در تنظیم قند خون نقش انکار ناپذیری دارد. این هورمون با دیواره سلول های هدف پیوند برقرار کرده و موجب تسهیل ورود قند و حتی اسید آمینه به درون عضلات می شود. این هورمون همچنین سنتز گلیکوژن در بدن را تشدید کرده و به این روش نیز از میزان قند موجود در خون کم می کند. گلیکوژن تولید شده در بدن نیز در بافت کبد و در بافت عضلات ذخیره می شود. دو سوم از گلیکوژن موجود در بدن در بافت عضلانی ذخیره شده و مابقی نیز در درون کبد ذخیره می شود. گلیکوژن موجود در کبد برای تثبیت قند خون موثر است.
    انسولین میزان نفوذ پذیری سلول های عضلانی به قند و اسید آمینه ها را افزایش داده و ورود این مواد به درون سلول ها را تشدید می کند. اگر چه این هورمون موجب افزایش ورود قند و اسید آمینه به درون سلول های عضلانی شده و قند زاید موجود در بدن را به صورت گلیکوژن در کبد و در عضلات ذخیره کرده و بدین ترتیب موجب کاهش میزان قند خون می شود اما در برخی شرایط نیز می تواند منجر به تشدید فرایند چربی سوزی در بدن شود. در صورتی که چنین اتفاقی در بدن اتفاق بیافتد می توان انتظار داشت که فرایند چربی سوزی در بدن نیز متوقف شود.
    تاثیر دوگانه انسولین در افزایش میزان ذخیره سازی گلیکوژن در بدن و تاثیر این هورمون بر افزایش میزان چربی زاید بدن موجب شده است تا این هورمون همانند تیغی دو لبه در بدن عمل کرده و در برخی موارد به نفع ورزشکاران وارد عمل شده و در برخی موارد نیز رشته های ورزشکاران را پنبه کند.
    افراد زیادی هستند که از تاثیر هورمون انسولین بر تشدید ورود قند به درون عضلات آگاه هستند اما کمتر کسی را می توان یافت که تاثیر این هورمون بر تشدید انتقال اسید آمینه به درون عضلات آگاه باشد.
    تشدید فرایند ورود اسید آمینه به درون سلول های عضلانی گذشته از اینکه ریکاوری را تسهیل می کند بلکه در افزایش حجم و قدرت عضلانی نیز مفید واقع می شود.
    این هورمون همچنین در بهبود عملکرد RNA در بدن آدمی موثر عمل کرده و بدین ترتیب موجب افزایش سنتز پروتئین در عضلات می شود.
    افزایش سطح گلیکوژن
    تا اینجا متوجه شدیم با هورمونی سر و کار داریم که میزان تولید شدن گلیکوژن در بدن را افزایش می دهد. تولید شدن گلیکوژن بیشتر در بدن و ذخیره شدن آن در کبد و در عضلات موجب تجمع آب فراوان در عضلات شده و همین مسئله نیز موجب افزایش حجم سلول های عضلانی می شود. البته تامین شدن انرژی مورد نیاز بدن همچنین موجب تشدید یافتن تمرینات شده و همین مسئله نیز به نوبه خود موجب افزایش حجم توده عضلانی می شود. هر گرم گلیکوژن انباشته شده در بافت عضلانی موجب احتباس در حدود 3 گرم آب در عضلات می شود.
    بدن برای مهار کردن هورمون هایی که ترشح می کنند و برای از بین بردان امکان سرکشی و شورش این هورمن ها در بدن دشمنی قدرتمند برای هر کدام از آنها نیز برای خود دست و پا کرده است و در مواقع لزوم از آنها استفاده می کند. جنگ هایی که در سطح جهان رخ می دهد برای کشت و کشتار و برای سلطه طلبی بوده است اما جنگ های این چنینی که در بدن آدمی در جریان است نیتی خیر خواهانه داشته برای تثبیت بقای آدمی است.
    گلوکاگون هورمونی است که درست در نقطه مقابل انسولین قرار دارد. این هورمون زمانی که قند خون افت پیدا می کند وارد شده و گلیکوژن موجود در بافت کبد و عضلات را شکسته و قند حاصل از این واکنش را وارد جریان خون می کند.
    انسولین هورمون عضله ساز و آنابولیک بوده است اما مشکل عمده ای که در مصرف این هورمون وجود دارد چربی ساز بودن آن است. در استفاده از این هورمون باید به این مهم توجه داشت و راهکارهای لازم برای کم کردن تاثیر این هورمون بر فرایند چربی سوزی را به کار گرفت.
    راه حل این معما در بالا بردن تناوبی میزان این هورمون در بدن در ساعات مختلف روز نهفته است. در صورتی که میزان موجود این هورمون در خون را در ساعات اولیه صبح و همچنین در ساعات اولیه پس از تمرین بالا ببرید بدون ابتلا به چربی زاید از تاثیر این هورمون بر تشدید فرایند پروتئین سازی استفاده کنید. در این مقاطع زمانی نیاز بدن به انرژی و قند افزایش یافته و بالا بودن میزان انسولین در خون نیز به چربی سوزی ختم نخواهد شد.
    افزایش میزان انسولین موجود در خون
    ورزشکاران معمولا برای افزودن بر میزان انسولین موجود در خون و برای بهره برداری از این روند در وعده غذایی پس از تمرین مقادیری قند ساده و پروتئین مصرف می کنند.
    به خاطر داشته باشید که مصرف قند و همچنین پروتئین در این وعده ترجیحا باید به فرم مایع باشد. به کار گیری این ترفند با افزایش میزان ترشح هورمون انسولین در بدن همراه شده و موجب سرازیر شدن مواد غذایی به درون عضلات شده و همین مسئله نیز اثرات هورمون عضله سوز کورتیزول را به خوبی مهار می کند. بالا رفتن انسولین در این مقطع زمانی همچنین موجب تشدید فرایند پروتئین سازی در عضلات شده و در تسریع فرایند ریکاوری نیز مفید واقع می شود.
    تمرین با وزنه های سنگین و همچنین پرداختن به فعالیت های شدید بدنی معمولا با عارضه شکسته شدن پروتئین در عضلات همراه می شود و بالا رفتن انسولین در بدن نیز از این عارضه به خوبی جلوگیری می کند.
    همچنانکه افزایش میزان ترشح انسولین در این ساعات موجب تشدید فرایند عضله سازی در بدن می شود کاهش میزان موجود این هورمون در خون در برخی ساعات روز نیز از تبدیل شدن قند به چربی و از تجمع چربی زاید در بدن جلوگیری می کند.
    از جمله این ساعات می توان به آخرین ساعات شب اشاره کرد. به همین دلیل نیز گفته می شود در این ساعات از شب نباید از قند و مخصوصا از قندهای ساده استفاده کرد. به دلیل اینکه متابولیسم پایه بدن در ساعات انتهایی شب اصولا پایین است و مصرف قندها و حتی برخی اسید آمینه های همانند اسید آمینه های شاخه ای موجب افزایش میزان ترشح هورمون انسولین در بدن می شود گفته می شود که مصرف این موارد در این ساعات برای کسانی که از چربی زاید استقبال نمی کنند ممنوع است.
    در این ساعات از شب مصرف پروتئین و مصرف فیبر فراوان توصیه شده است. این تاکتیک موجب کم شدن میزان ترشح انسولین در ساعات انتهایی شب شده و همین مسئله نیز فرد را در کاستن از میزان چربی زاید موجود در بدن یاری می کند.
    البته هستند در این میان کسانی که از نمونه های خارجی و تزریق این هورمون استفاده می کنند. این افراد باید به این مهم توجه داشته باشند که عدم رعایت اصول صحیح در مصرف انسولین گذشته از اینکه موجب تشدید فرایند چربی سازی در بدن می شود بلکه حتی می توان منجر به بروز فجایعی همچون مرگ شود.
    بسیارند کسانی که بدون داشتن اطلاع کافی در مورد این هورمون و بدون داشتن اطلاعات کافی در مورد خطراتی که جان استفاده کنندگان از نوع تزریقی این هورمون را تهدید می کند از این هورمون استفاده می کنند.
    انسولین تزریقی
    این دارو نه تنها استروئید نیست بلکه حتی به دسته داروهای آندروژن نیز تعلق ندارد. بدن این هورمون را به طور طبیعی و در پاسخ به افزایش میزان قند خون ترشح می کند.
    این هورمون ساختاری پروتئینی داشته متشکل از 51 اسید آمینه است که از دو زنجیره مجزا به نام های زنجیره A و B تشکیل شده است و ارتباط بین این دو زنجیره را پلی از جنس سولفید برقرار می کند. هدف خلقت از آفرینش این هورمون در بدن آدمی تثبیت و تعدیل قند خون بوده است اما ورزشکاران امروزه از نمونه های تزریقی این دارو که برای مهار کردن بیماری قند تولید می شود در جهت افزودن بر حجم عضلانی خود استفاده می کنند.
    بیماری دیابت نوعی بیماری است که فرد در اثر کم شدن میزان ترشح انسولین در بدن به آن مبتلا می شود. دو نوع شناخته شده از بیماری دیابت وجود دارد که وارد این بحث نمی شویم.
    از مصرف این دارو خوداری کنید اما در صورتی که میانه خوبی با شنیدن پند و نصیحت ندارید و عزم خود را برای استفاده از این دارو جرم کرده اید در مصرف نمونه های تزریقی این دارو به این موارد توجه داشته باشید:
    · مصرف طولانی مدت نمونه های تزریقی این دارو موجب بروز مقاومت انسولینی در بدن شده و زمینه را برای ابتلا فرد به دیابت نوع خفیف آماده می کند. به خاطر داشته باشید که شما همواره باید بر انسولین مسلط باشید و زمانی که این هورمون بر شما مستولی شود عوارض جانبی نیز ناگزیر خواهد بود. شما برای انسولین نیستید بلکه انسولین برای شماست.
    · انسولین هایی که در بازار سیاه دارو و به قیمت ارزان به فروش می رسند گذشته از اینکه قابل اطمینان نیستند بلکه حتی ممکن است غیر استریل نیز باشند. استفاده از داروهای تزریقی غیر استریل و غیر استریل بودن داروی تزریقی به معنی استقبال از خطر خواهد بود.
    استفاده از انسولین در ورزش
    این دارو را می توان به همراه استروئیدها به کار گرفت. بسیاری از ورزشکاران این دارو را در کنار داروی گران قیمت و بسیار قدرتمند هورمون رشد استفاده می کنند. ناگفته نماند که مراد من از هورمون رشد ویال های بی خاصیت موجود در ایران نبوده و هورمون رشد واقعی است که در بازارهای جهانی به قیمت های بسیار بالایی به فروش می رسد.
    بهترین زمان برای مصرف این دارو پس از اتمام فصول ستگین تمرین یعنی زمانی است که بدن تمایل و نیاز زیادی به جذب قند و پروتئین دارد. البته ناگفته پیداست که در پرورش ایران از این خبرها نیست و هر چیزی در هر زمامی که مصرف شود خوب بوده است.
    گفته می شود که دز مصرف این دارو در حدود 1 واحد به ازای هر 20 پوند از وزن بدن بوده است. دقت به این مهم داشته باشید که به وزن در این دستور مصرف به پو.ند بیان شده است نه به کیلوگرمی که در ایران رایج است. با این وجود گفته می شود که افرادی که قصد استفاده از این دارو را دارند باید مصرف را با دزهای پایین تر مثلا 2 الی 4 واحد در روز شروع کرده و به تدریج نیز دز مصرف را با رعایت احتیاط بالا ببرند. در کنار مصرف این دارو ورزشکاران باید قند مصرفی خود را نیز افزایش دهند. عمل کردن به این توصیه فرد را از رفتن به شوک انسولینی در امان نگه خواهد داشت.
    گفته می شود که به ازای هر واحد انسولینی که مصرف می شود فرد باید در حدود 10 گرم قند نیز در همان وعده دریافت کند. به دلیل اینکه این دارو در حدود 6 الی 8 ساعت در بدن آدمی به صورت فعال باقی می ماند امکان افت میزان قند خون در 6 الی 8 ساعت پس از مصرف آن نیز وجود داشته است. بنابراین می توان گفت که مصرف قند کافی در این ساعات نیز الزامی خواهد بود.
    از شایع ترین علایم افت قند خون که می تواند منجر به بروز شوک انسولینی شده و فرد را حتی تا ملاقات با عزرائیل پیش ببرد می توان به سر گیجه و خواب آلودگی اشاره کرد. استقبال از خواب پس از مصرف انسولین به معنی استقبال از مرگ خواهد بود.
    بهترین نوع قند برای مصرف در وعده پس از مصرف انسولین گلوکوز خواهد بود. این قند از قدرت جذب بالایی برخوردار بوده و به سرعت وارد جریان خون می شود. 150 گرم گلوکوز را در آب حل کرده و آن را تا 20 دقیقه پس از مصرف دارو میل کنید و 150 گرم قند محلول در آب ار نیز همواره به همراه خود داشته باشید تا در مواقع لزوم مصرف کنید. به خاطر داشته باشید با افت شدید قند خون فرصت کافی برای گشتن به دنبال مواد قندی نخواهید داشت و هر آن احتمال رفتن به شوک انسولینی وجود دارد. بنابراین پیش بینی همه چیز را قبل از آغاز بحران بکنید. مصرف انسولین با افزایش حجم عضلانی شما مرتبط می باشد اما جلوگیری از بروز شوک انسولینی با مرگ و زندگی شما در ارتباط است.
    به دلیل اینکه این روزها پرسش های خوانندگان در مورد این هورمون و در مورد مصرف آن رو به فزونی نهاده بود و این دارو نیز از حساسیت بالایی برخوردار بوده و تجویز دز مصرف و غیره از پشت تلفن خطرات شدیدی را به همراه دارد مطالب مورد نیاز خوانندگان را در قابل این مقاله عرضه کرده و کماکان از تجویز مستیقیم دارو به ورزشکاران خودداری کردیم.
    در مصرف این دارو به این مهم نیز توجه داشته باشید که طولانی تر کردن مصرف انسولین اگر چه عوارض جانبی محسوس همانند آنچه که استروئیدها سبب می شوند را در پی ندارد اما ممکن است برای همیشه شما را به بیماری نگران کننده دیابت مبتلا کند.
    من قویاً تاکید می کنم که این دارو برای مصرف در ورزش دارویی بسیار خطرناک و فاجعه بار بوده است اما در صورتی که قانع نشده و به مصرف خود ادامه می دهید لااقل از اصول علمی پیروی کرده و رعایت احتیاط لازم را داشته باشید.

  6. #10
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,166 در 3,638 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    اثر ويتامين D بر روی مقاومت به انسولين در بيماران مبتلا به ديابت نوع دو

    نويسندگان: افسانه طلايی ، مهناز محمدی کليشادی * و زهرا ادگی
    * متخصص - بيمارستان امير المومنين afsanehtalaeii@yahoo.com
    نوع مطالعه: كارآزمايي باليني | موضوع مقاله: داخلي
    چکيده مقاله:
    زمينه و هدف: مطالعات متعددی نشان داده‌اند که ويتامين D ممکن است بر ترشح و حساسيت انسولين نقش داشته باشد. اين مطالعه اثر ويتامين D بر روی مقاومت به انسولين را بررسی می‌کند. مواد و روش‌ها: در اين مطالعه، 100 بيمار مبتلا به ديابت نوع دو در سنين 30 تا 70 سال به روش نمونه‌گيری تصادفی ساده انتخاب شده و تحت انجام آزمايش‌های مختلف قرار گرفتند. سپس به مدت چهار هفته با 50000 واحد ويتامين D خوراکی روزانه درمان شدند و مقاومت به انسولين در ابتدا و انتهای درمان مورد بررسی قرار گرفت. تحليل يافته‌ها با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه 17 و آزمون‌های تی زوجی و ويل کاکسون صورت پذيرفت. يافته‌ها: بيماران شامل 70 زن و 30 مرد بودند. ميانگين ويتامينD ، 28 /19±03/43 نانوگرم بر ميلی‌ليتر بود. 24 درصد بيماران (بر اساس 25 هيدروکسی ويتامينD کمتر از 20 نانوگرم بر ميلی ليتر) کمبود ويتامين D داشتند. مقادير ميانگين متغيرها در ابتدا و انتهای مطالعه به ترتيب برای قند ناشتا 74/36±48/138و 39±02/131 ميلي‎گرم بر دسی ليتر (05/0=p)، برای انسولين 46/9 ±76/10و 25/8±6/8 ميکرو واحد بر ميلی ليتر (028/0=p) و هم‎چنين برای HOMA-IR نيز به ترتيب 18/3±57/3 و 28/3±89/2 (008/0=p ) بود. نتيجه گيری: نتايج اين مطالعه نشان داد که ويتامين D موجب بهبودی مشخص در ميزان قند خون ناشتا، انسولين و مقاومت به انسولين که با استفاده از HOMA-IR ارزيابی می‌شود، می‌گردد و افزودن مکمل ويتامين D اثر مثبت بر تحمل قند در ديابت نوع دو دارد.

صفحه 2 از 2 نخستنخست 12

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. انسولین
    توسط kondok در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-17-2008, 12:32
  2. قدرت آنابولیک انسولین
    توسط kondok در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-17-2008, 12:29
  3. قدرت آنابولیک انسولين
    توسط Antonio در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 07-01-2008, 00:40
  4. محموله تستوسترون از راه رسید
    توسط BODYSTRONG در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 03-10-2008, 07:15

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •