تمامی مسئوليت آگهي هاي درج شده در انجمن بدنسازی و تناسب اندام ایران با آگهي دهندگان مي باشد.
هرگونه تبلیغات از طریق پیام خصوصی  ممنوع می باشد << قوانین سایت >>
برای خرید از فروشگاه سایت اینجا کلیک کنید
صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین
نمایش نتایج: از شماره 1 تا 5 , از مجموع 10

موضوع: دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

  1. #1
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,169 در 3,640 پست

    6 دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    بسم الله الرحمن الرحیم
    هیچ دوره‌ای قرار داده نشده است


  2. # ADS
    Circuit advertisement
    تاریخ عضویت
    Always
    محل سکونت
    Advertising world
    نوشته ها
    Many
     

  3. #2
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,169 در 3,640 پست

    پیش فرض

    بسم الله الرحمن الرحیم
    ترکیب igf-1 همراه انسولین بسیار خطرناک بوده و حتما بایداز علم و تجربه کافی در این زمینه برخوردار باشید و توصیه اکید می‌شود از تنظیم دوره‌های خودسرانه خودداری کنید
    همچنین مشکلات گوارشی موجود در این دوره‌ها حاصل از مصرف igf-1 و سوما گاهس بسیار شدید و همیشگی می‌شود به همین دلیل هر کسی توانایی تنظیم و اجرای دوره‌هایی این چنینی را نخواهد داشت

  4. #3
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,169 در 3,640 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    اعجاز انسولین و غده پانکراس



    شعار ورزشی هفته :

    یک ورزشکار خوب یک آشپز خوب است. ( سیاوش کهربا قهرمان هفت دوره موتای جهان)

    برای خود افسانه ای اما افسوس ..

    دوستان توجه داشته باشند این مطلب جز لینک ثابت است و مطالب جدید در موضوعات مطالب و در انتهای صفحه وب هستند و این لینک به دلیل محبوبیت جز لینک ثابت و صدر است.

    سلام دوستان عزیز امروز میخوام مطلب رو که شاید هرگز نشنیده بودید رو براتون بگم البته حرفه ای ها که شنیده اند چند ماه قبل یکی از دوستان از تهران به بنده زنگ زد و در مورد داروی جدیدی به نام آنتی میوستاتین صحبت کرد در ابتدا باید بگوییم که نام اصلی آن آنتی سوماتواستاتین (somatostatin) است و بنده هرگز این دارو را نه در جایی دیده ام نه در جایی شنیده ام خوب بگذریم بریم سراغ اصل مطلب قبل از هر چیز باید بگویم شاید ما در بدنسازی بگوییم و خداوند تستسترون را آفرید و یا در مورد اثرات اعجاب انگیز سوماتروپین و یا IGF-1 صحبت کنیم و یا ... ولی هر از چند گاهی هم در مورد انسولین این هورمون بینوا صحبت می کنیم و می گوییم انسولین هرگز چون دیابت میاره و یا شوک انسولینی و مرگ و یا در افراد حرفه ای در مورد ترکیب انسولین با سوماتروپین و هورمون های تیروئید بحث می کنیم ولی به این هورمون بدبخت کم توجهی شده و مورد غضب نا آگاهان قرار گرفته است شاید ما سلطان بدن را در ابتدا هیپوتالاموس و بعد از آن هیپوفیز قدامی بگوییم و سخت در اشتباه هستیم تنظیم فیدبک منفی و ترشح چرخهHPTA و حتی ترشح سوماتروپین و حتی کورتیزول و گلوکاگون و حتی استروژن همه و همه در دست این هورمون مورد غضب است این چرخه ها یک رابطه متقابل با انسولین دارند به طوری که هر وقت قند خون بالا باشد انسولین ترشح می شود و ترشح انسولین فیدبک منفی ترشح سوماتروپین را میدهد و در نتیجه آن IGF-1 هم از طریق متابولیزه شدن در کبد ایجاد نخواهد شد و یا اگر بالانس انسولینی در بدن ایجاد نشود چرخه ترشح استروژن نیز به هم میخورد چون که استروژن علاوه بر اثرات آنابولیکی قدرتمندی که دارد و... ( به مقالات قبلی رجوع شود) در بالانس گلوسیدی (قندی) همدست و پشتیبان انسولین است استروژن با تحت تاثیر قرار دادن آنزیم G6PD باعث افزایش نفوذ پذیری گلوکز به درون عضلات شده خواص آنابولیکی انسولین را تشدید می کند البته هنوز مکانسیم دقیق آن در دسترس نیست ***


    و حالا بحث اصلی ما یعنی سوماتواستاتین :

    همان طور که میدانید پانکراس غده مرکبی است که ساختمان بافتی آن دو قسمت دارد قسمت برونی ترشحات خود را از طریق مجرای میرسونگ به دوازدهه می ریزد و قسمت درونی آن از توده های متراکم یاخته ای دیگری تشکیل شده است که به جزایر لانگرهانس موسومند و چهار نوع یاخته دیگر در آن وجود دارد که شامل :

    1- یاخته ها آلفا که هورمونی موسوم به گلوکاگن (GLUCAGON) ترشح می کنند .

    2- یاخته های بتا که خاصیت ترشح انسولین را دارند .

    3- یاخته های دلتا که سوماتواستاتین (somatostatin) ترشح می کنند .

    4- یاخته های PP یا F که پپتید(PANCREATIC) لوزالمعدهای ترشح می کنند.



    سوماتواستاتین (somatostatin) : این هورمون را نخست در هیپوتالاموس مغز یافتند که کارش تنظیم هورمون رشد است . سوماتواستاتین در بافت لوزالمعده ای از ترشح انسولین و گلوکاگون هر دو جلوگیری می کند و در تنظیم کا راین دو هورمون شرکت دارد.

    سوماتواستاتین هورمون پپتیدی است که از اجتماع 14 اسید امین دار ساخته شده است و پس از رسیدن به هیپوفیز قدامی از ترشح و آزاد شدن هورمون رشد جلوگیری میکند . سوماتواستاتین نه تنها در هیپوتالاموس بلکه در دیگر نواحی دستگاه سلسله اعصاب مرکزی و همچنین در یاخته های لوزالمعده و دستگاه گوارشی وجود دارد.

    پس حلا دانستیم که انسولین نخست وزیر و پادشاه تنظیم ترشح و فیدبک منفی هورمون ها در بدن سوماتواستاتین است پس با فرض این که چنین دارویی در ایران پیدا شود مصرف چنین دارویی دیوانگی محض است و کل چرخه ترشح غدد آندوكرین (یعنی غده هایی كه ترشحات خود را به داخل خون می ریزند) را به هم خواهد زد.

    تازه شاید اینم حدس زده باشید که تنظیم اشتها بر عهده انسولین است البته به طور غیر مستقیم به عنوان مثال : وقتی شما مکمل کربوهیدرات مصرف می کنید چون کربوهیدرات جز گلوسیدها ( قندها ) است اشتهای شما کاهش می یابد با افزایش قند خون و در نتیجه ترشح انسولین اشتهای شما کاهش می یابد.

    نتیجه : پس با مصرف خود هورمون رشد با وجود گرانی و عوارض بسیار بهتر از مصرف انتی سوماتواستاتین است در ادامه در مورد دلیل ایجاد دیابت در هنگام مصرف انسولین و یا سوماتروپین و اهمیت دلیل مصرف کربوهیدرات در دوره های دیانابول و آندروژنی را خواهم گفت .

    در ضمن در قسمت نظرات در مورد قرص و اسپری هورمون رشد سوال شده بود در پاسخ باید بگویم تمامی هورمون های پپتید مانند : انسولین و سوماتروپین و IGF-1 فرم ORAL یا خوراکی و اسپری ندارند

    یکم عقلتون رو بکار بیندازید( ولی توجه داشته باشید که افزاینده هورمون رشد وجود دارد ولی کارایی چندانی ندارند با توجه به قیمت مانند : ال- آرژنین و ...) البته عوارضی نیز مانند: افزایش پرولاکتین و کاهش ترشح ترویید نیز در مکمل های افزایش دهنده ترشح رشد دیده میشود که با مصرف هورمون رشد و ترنبولون نیز دیده می شود که البته در این مکمل ها با عوارض شدیدتر دیده می شود .



    دوستان عزز براتون قول داده بودم در مور دلیل ابتلا به دیابت در دوره سوماتروپین و انسولین که البته ۸۰-۹۰% موقت است توضیح بدم و در ابتدا در مورد انسولین صحبت می کنیم :


    انسولین هورمون پپتیدی است که گلوکز را به داخل عضلات می رساند ( البته خلاصه) تنها یک کار انسولین اینه در مطالب قبلی اشاره شده ولی این خاصیت انسولین مد نظر ماست حالا ما وقتی به دوره انسولین می رویم چون انسولین ر به صورت صناعی و خارجی وارد بدن کرده ایم بدن یک فیدبک منفی به پانکراس می فرستد( از طریق غلظت قند خون ) یا به اصطلاح وقتی بدن دچار هیپوگلیسیمی در حد بالانس می شود نه از نوع شوکی افت قند خون و دیگر بدن انسولین ترشح نمیشود و دلیلی هم برای این کار وجود ندارد جون ما آن را به بدت تزریق کرده ایم به مرور زمان غد پانکراس تنبل شده و دیگر انسولین ترشح نمی شود و فرد دچار دیابت می شود حال اما ما تنها از این طرق یه سلول های پانکراس صدمه می زنیم از طریق دیگر هم چون دوز ما دوز پزشکی نیست و دوز ورزشی است و از طرفی هم بسیار بیشتر از حد نرمال انسولین بدن است به اصطلاح اور دوز است رفته رفته رسپتور های سلول های بدن ( گیرنده ها ) حساسیتشان را به انسولین کم می کنند این گوشه ای از عوارض است از عوارض دیگر این است که ممکن است در هنگام تزریق انسولین قند خون افت شدید کند و ما دچار شوک انسولینی و افت قند خون شده و در نتیجه نه تنها باعث افت فشار خون بلکه سکته مغزی نیز خواهد شد چون سلول های مغز از گلوکز تغذیه می کنند و در صورت نبودن قند این سلول ها خواهند مرد و مرگ شخص مصرف کننده حتمی است و به همین دلیل افرادی که به دوره انسولین می روند از نوع متوسط الاثر یعنی با سرعت متوسط عمل میکند انسولین استفاده می کنند تا هم دچار افت ناگهانی قند خون و شوک انسولینی نشوند و هم تعدادتریق را نیز کاهش دهند و در ضمن پس از طزریق فورا از کربوهیدرات ها استفاده می کند و همیشه در جیب خود شیرنی و کشمش دارند تا در صورت احساس هیپوگلسیمی آن را مصرف کنند از نشانه های هیپو گلیسیمی :

    ۱- سر درد

    ۲- افت فشار خون

    ۳- احساس خواب آلودگی ( در صورت خوابیدن فرد به معنی خواب ابدی خواهد بود )

    ۳- گیجی -بیحالی ضعف

    ۴- احساس سردی و سرد شدن دست و صورت و سرخی صورت

    ۵- گرسنگی و ...

    پس کار خطرناکی است و به همین دلیل حتی افراد حرفه ای نیز با وجود تجربه از دوره انسولین می هراسند.

    و اما حالا نوبت هورمون نکوار رسیدیم یعنی سوماتروپین :

    آیا از خود تا به حال پرسیده اید چرا سوما دیابت میاره ؟

    اگه مقاله قبلی خونده باشید شاید دونسته باشید قبل از هر چیز بگم که فعلا فقط اشاره می کنم بعدا به طور کامل توضیح داده خواهد شد سوما رو وقتی ما به صورت خارجی به بدن تزریق می کنیم اولا :

    چون سوماتروپین و انسولین با هم در ترشح مخالف جهت دارند و هم راستا نیستند ( خودمانی میگم بفهمید ) یعنی چی چون سوما باعث کاهش ترشح انسولین( البته به مرور زمان ) میشه یا به عبارتی بالا رفتن انسولین باعث کاهش ترشح سوماتروپین میشه به همین دلیل میگن شبها قند و شام کم بخورید چون هورمون رشد ۸۰ درصد شبها ترشح میشه و ما با مصرف مواد قندی موجب ترشح انسولین می شویم و بالا رفتن آن موجب کاهش ترشح سوما می شود

    پس نتیجه می گیریم که با تزریق سوماتروپین و بالا رفتن سطح سرمی آن در خون باعث کاهش ترشح انسولین می شود و از طرفی هم سوما خاصیت چربی سوزی دارد و با آزاد کردن گیلیکوژن و تری گلیسیرید های سلولها و تبدیل آن به گلوکز برای تامین انرژی اثرات آنابولیکی خود باعث بالا رفتن قند خون شده و باعث ترشح انسولین می شود و رفته رفته سلول های بتای جزایر لانگرهانس پانکراس خسته و پیر شده و دیگر توانایی تولید انسولین با دوز بالا و حتی کم را از دست داده و سلول ها نیز به علت کم شدن حساسیت رسپتور ها به انسولین شرایط دیابت را فراهم می کنند .

    هرگز دوره خالی انسولین نروید چون علاوه بر عوارض و خواص آنابولیکی شدید و مفید آن چربی ها را نیز به داخل عضلات می رساند و باعث تجمع چربی ذر بدن می شود البته توجه داشته باشید که دوره های ترکیبی تستسترون و انسولین برای افزایش اثر آنابولیکی در بعضی دوره ها گنجانده می شوند و یا در پایان دوره برای جلوگیری از افت حجم ، یک دوره انسولین خالی یا با سوماتروپین را نیز می گذرانند .

    پس انسولین شوخی بردار نیست و در ضمن انسولین چون هورمون پپتید است فرم خوراکی یا اورال نداشته و به سزعت در روده بزرگ و معده متلاشی شده و عملا یک درصد بیشتر جذب نمی شود و به همین دلیل فقط فرم تزریق دارد ، البته جدیدا دانشمندان بر روی انسولین مخاطی که از طریق اسپری جذب بدن می شود هستند که ۱۰۰ سال بعد میاد ایران بگو انشاالله . ( دوره انسولین فقط مخصوص حرفه ای ها )

    و آلفا لیپویک اسید و کروم به عنوان کو آنزیم در مکانیسم انسولین نقش ضروری داند و حتی استروژن نیز در رساندن گلوکز به داخل عضلات نیز کمک بسیاری به انسولین می کند .

    نکته : در روی بعضی از کراتین ها نوشته می شود WITH INSULIN ، همان طور که در بالا توضیح داده شد انسولین فقط از طریق طزریقی جذب بدن می شود البته کلا پپتید ها این گونه جذب می شوند و این کراتین ها حاوی انسولین نیستند بلکه حاوی افزاینده های ترشح انسولین هستند و البته کراتین های موجود در بقالی ایران ساخته اشگون آباد آندر گرند سفلی ، فقط برای تبلیغات و فریب مشتری بیچاره که نون شبشو آورده ۱۰۰ گرم کراتین بخره ، آخه نامرد انصافه مردم بیچاره یارانشو بیاره بده به تو، تو هم شیر خشک بدی باسش



    *** خلاصه مطلب و راهنمایی :

    در چرخه طبیعی بدن : سوماتروپین زمانی ترشح می شود که قند خون پایین باشد یعنی سطح سرمی انسولین پایین باشد و این هورمون 80% شبها در خواب ترشح می شود چون شبها قند خون در هنگام خواب پایین است و به همین دلیل می گویند شب ها شام سبک و کم کربوهیدرات بخورید .

    افزایش انسولین = کاهش سوماتروپین

    البته عوامل زیادی در ترشح سوما موثرند مانند : ملاتونین چون ملاتونین در تنظیم خواب دخیل است و خواب زیاد یعنی سوماتروپین زیاد و ملاتونین هنگامی ترشح می شود که شما در تاریکی مطلق باشید و تاریکی مطلق فقط در هنگام شب است و این امر اهمیت خواب شبانه را بر خواب روزانه بیان می کند و به همین دلیل جی کاتلر میگوید یکی از عوامل موفقیت او 10 ساعت خواب است و بسیاری از بدنسازان نیز از مکمل ملاتونین برای تنظیم و افزایش خواب خود استفاده می کنند و اگر در دوره سوماتروپین باشند آن را از ساعت 6 به بعد تزریق نمیکنند و معمولا صبح و قبل از تمرین تزریق می کنند چون در بالا گفتیم 80 % ترشح طبیعی در شب و خواب است و این افراد می خواهند با یک تیر دو نشان بزنند هم تزریق سوما و هم استفاده از ترشح طبیعی سوما و سوماتروپین مانند : تستسترون نیست و طول نیمه عمر پائینی دارد .

    فارماکوکینتی: نیمه عمر مصرف دارو به دنبال تزریق داخل وریدی 20-30 دقیقه و پس از تزریق داخل عضلانی یا زیرجلدی حدود 3-5 ساعت است. طول اثر دارو 12-48 ساعت است متابولیسم دارو کبدی و دفع آن از طریق صفرامی باشد.


    و پس از تزریق نهایتا پس از ۶ ساعت ( البته با محاسبه اثر جانبی و تبدیل به IGF-1( از طریق متابولیزن شدن سوما در کبد حاصل می شود ) ) اثر تزریق به پایان می رسد و چون ما آن را در طول روز تزریق کرده ایم تا شب ساعات بسیاری باقی می ماند و به عبارتی : شب دراز است و قلندر بیدار ***

    مکمل های افزاینده هورمون رشد : در ابتدا باعث افزایش محسوس ترشح سوماتروپین می شوند ولی نه در حد بالا ولی سپس به دلیل افزایش سطح سرمی خون به غده هیپوفیز فرمان فیدبک منفی صادر می شود و بدن تا پایین آمدن مجدد سطح سرمی سوماتروپین از ترشح این هورمون خودداری می کند و عملا تا چند روز یا شاید هم نهایتا تا یک هفته این مکمل تاثیر بگذارد و تازه بالا رفتن سوما باعث افزایش ترشح انسولین و هورمون های غده تروئید می شود و افزایش T3 , T4 باعث افزایش سطح پرولاکتین می شود و تازه افزایش ترشح انسولین باعث متوقف شدن ترشح سوماتروپین می شود یعنی عملا پول خود را بدور انداخته اید که این افزایش هم عوارض خود را دارد و مکانیسم این چرخه تفاوت بسیاری با تزریق آمپول سوماتروپین دارد شاید عوارض آن بسیار کمتر از تزریق خود سوما باشد ولی چرخه بدن را بهم می زند ولی در تزریق سوما چون بدن آن را ترشح نمی کند و بصورت خارجی وارد بدن می شود درست است در ابتدا باعث افزایش انسولین می شود و ما در بالا گفتیم که افزایش انسولین باعث کاهش و نهایتا متوقف شدن ترشح سوماتروپین می شود ولی چون ما سوما را بطور خارجی به بدن وارد میکنیم تاثیری در فرآیند آنابولیک ما نخواهد داشت تازه تزریق سوما باعث افزایش ترشح انسولین و افزایش انسولین یعنی عضله سازی بیشتر است ولی تزریق مدام سوما درست است باعث افزایش انسولین می شود ولی باعث خسته شدن و پیر شدن غده پانکراس و کاهش حساسیت سلول های بدن به انسولین و نهایتا دیابت نوع 2 می شود در طول مطالعه مقاله آیا از خود پرسیده اید که چرا تزریق سوماتروپین باعث افزایش ترشح انسولین می شود خوب دلیل این امر این است که سوماتروپین با صدور فرمان سوزاندن چربی ها و تبدیل آنها به گلوکز انرژی مورد نیاز برای رشد سلولی را فراهم میکند و دلیل اینکه می گویند سوما چربی سوز است همین است ولی حالا باید گلوکز وارد سلول ها شود و یا تبدیل به گلیکوژن شود و این عمل کار کسی نیز جز انسولین وظیفه انسولین هدایت گلوکز به داخل سلول هاست و کمک به تبدیل گلوگز به گلیکوژن در کبد است و تزریق مدام سوما باعث افزایش مستمر ترشح انسولین می شود که این امر باعث فرسوده شدن سلول های بتای پانکراس و کاهش حساسیت سلولی بدن به انسولین و دیابت می شود .

  5. #4
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,169 در 3,640 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    تنظیم دوره مصرف سوماتروپین

    بی مقدمه می رویم سر اصل مطلب! هورمون رشد انسانی زمانی که با انسولین و استروئیدها و با T3 تلاقی پیدا کرده و در یک دوره با این داروها مصرف می شود کارایی بهتری از خود بر جای می گذارد. کارایی هورمون رشد زمانی که با انسولین در یک دوره مصرف می شود به شدت افزایش می یابد و کسانی که از دوره های سوما و انسولین استفاده کرده اند به تجربه نیز این مسئله را دریافته و به آن مهر تایید می زنند.

    دلیل این مسئله را نیز این چنین می توان توضیح داد که مصرف هورمون رشد موجب کاهش حساسیت بدن نسبت به هورمون شناخته شده انسولین می شود. هورمون رشد در صورتی که به تنهایی مصرف شود تاثیر بسیار کمی در تشدید رشد از خود نشان خواهد داد ولی در صورتی که آن را با انسولین و استروئیدها و مخصوصا با IGF-1 همراه کنید نتیجه خارق العاده ای این دارو در تشدید رشد عضلانی خواهید گرفت.
    البته این به شرطی است که اولا IGF-1 را بتوانید پیدا کنید و در ثانی نمونه هایی که یافته اید اصل باشند و در همین سلسله مقالات در مورد این ترکیب نیز به همین منوال که در مورد هورمون رشد سخن می گوییم صحبت خواهیم کرد.
    تاثیر تلاقی این دو هورمون را به وضوح می توان در بدن پرورش اندام کاران عهد عتیق که نمونه های انسانی هورمون رشد که از هیپوفیز اجساد استحصال می شد و IGF-1 را مصرف می کرده اند می توان مشاهده کرد.

    انسولین

    مصرف انسولین را با 5 واحد در روز شروع کرده و روزانه 1 واحد به دز مصرفی خود بیافزایید تا اینکه بدن به تدریج با این دارو سازگار شده و آن را بپذیرد. زمانی که بدن با این دارو آشنا شد و خطر حساسیت به این دارو و رفتن به شوک انسولینی برطرف شد مصرف روزانه 7 الی 10 واحد انسولین در حوالی صبح و 7 الی 10 واحد از این هورمون بعد از ظهر و حوالی پس از تمرین به همراه مصرف روزانه هورمون رشد به صورتی که در همین بحث و در گفتارهای قبلی به طور واضح و روشن گفته شد بهترین نتیجه را به همراه خواهد داشت.
    به دو دلیل گفته توصیه می کنیم در دوره های سوما، انسولین را اول صبح و پس از تمرین بزنید چون در هر دو مورد از این مقاطع زمانی، میزان ترشح هورمون رشد در بدن در پایین ترین حد خود می باشد و از این جهت تداخلی بین این دو هورمون نخواهد بود.

    metformin

    انسولینی که مصرف می کنید به مقاومت انسولینی که هورمون رشد تزریق شده از خارج، در بدن ایجاد می کند غلبه کرده و رشد را بیشتر از پیش تقویت خواهد کرد. کسانی که قصد استفاده از انسولین را ندارند می توانند سوما را به همراه Glucophage که در سیستم دارویی ایران به نام ژنریکMetformin نامیده می شود و تستوسترون مصرف کنند.
    استفاده تکی از هورمون رشد که در ایران سوما نیز نامیده می شود برای دوره های کات ایده آل است ولی در صورتی که قصد عضله سازی با این هورمون را دارید استفاده از آن به صورت دوره ای و به همراه استروئیدها و انسولین و یا Metformin و IGF-1 الزامی خواهد بود.

    هشدار

    نیمه عمر هورمون رشد در حدود دو ساعت است. برخی ها استفاده از این هورمون در مقطع زمانی قبل از خواب را توصیه می کنند ولی این تجویز نیز از جمله تجویزهای غلط بوده است. ترشح هورمون رشد طبیعی بدن در اولین ساعات خواب افزایش می یابد و اگر سوما را قبل از خواب تزریق کنید با اور دز شدن این هورمون در بدن مواجه خواهید شد و سیستم دفاعی و ایمنی بدن نیز با مشاهده این ناهنجاری، اثر این هورمون در بدن را خنثی خواهد کرد.
    برای افزایش اثر عضله سازی سوما در دوره هایی که از این هورمون استفاده می کنید می توانید یک نمونه از استروئیدهای خوراکی حاوی 17aa که خوراکی نیز هستند را در طول دوره مصرف سوما استفاده کرده و بدین ترتیب به افزایش ترشح طبیعی فاکتورهای رشد شبه انسولین (IGF-1) که از ملزومات تاثیر بهتر سوما در بدن است کمک کنید.
    این نمونه از استروئیدهای خوراکی برای کبد سمی هستند و در مصرف آنها رعایت احتیاط را باید کرد ولی بنا به دلایلی که نیاز به شکافتن آن در این مبحث نیست موجب افزایش میزان ترشح فاکتورهای رشد شبه انسولین در بدن می شود و منظور از مصرف این دسته از استروئیدها به همراه دوره های سوما نیز گرفتن این اثر از این دسته از داروها بوده است. ار جمله شناخته شده ترین این دسته از داروها می توان به دیانابول اشاره کرد.

    استفاده از تستوسترون و یک نکته

    همچنین به جای استروئیدهای خوارکی می توان از تستوسترون نیز استفاده کرد و دوره ای متشکل از تستوسترون، سوما و انسولین تنظیم کرد. در صورتی که از تستوسترون استفاده می کنید بهتر خواهد بود که قبل از شروع مصرف سوما، از استرهای طولانی اثر تستوسترون استفاده کرده و سطح سرمی تستوسترون در خون را بالا برده و آنگاه مصرف سوما را شروع کنید. چرا که سوما داروی گران قیمتی است و در مورد این دارو نمی توان شیوه آزمون و خطا را به اجرا گذاشته و یا بیگدار به آب زد.
    استفاده از استرهای طولانی اثر تستوسترون به مدت دو هفته قبل از شروع مصرف سوما برای بالا بردن سطح سرمی تستوسترون در خون و برای آماده کردن زمینه برای تزریق سوما ضروری خواهد بود و همین ریزه کاری هاست که تفاوت اثری که ورزشکار دیمی کار ایرانی و ورزشکار مسلح به علم اروپایی و آمریکایی از سوما می گیرد را رقم می زند.
    بسته به هدفی که از دوره دارید می توانید دز داروهای کمکی همانند انسولین و تستوسترون را معین کنید. اگر قصد حجم دارید می توانید دز آندروژن و انسولین را زیاد انتخاب کنید و اگر قصد حجم خشک دارید می توان دز آندروژن را کمتر و دز انسولین را کمتر انتخاب کرده و تا حدودی دز سوما را افزایش دهید.

    T3

    T3 نیز یکی دیگر از هورمون هایی است که اگر به کات شدن توام با حجم علاقه مند هستید باید در کنار سوما و در مصرف دوره ای این دارو به قصد حجم استفاده شود. چرا که سوما همچنین موجب کاهش ترشح این هورمون از غده تیروئید می شود.
    T3 را باید در دوره های کوتاه مدت مصرف کرد چرا که موجب به هم ریختن بالانس غدد مترشحه داخلی می شود. از معجزاتی که هورمون رشد در خود دارد می توان به افزایش حجم خشک عضلانی در مصرف دوره ای آن با انسولین و استروئیدها اشاره کرد. چیزی که از مصرف تکی انسولین و استروئیدها نمی توان انتظار داشت.
    استفاده از هورمون رشد همچنین در جوان تر کردن و شاداب تر کردن پوست و سوزاندن چربی های مزاحم و سمج و تناسب اندام نیز موثر واقع شده است و همچنین کسانی که از این هورمون استفاده می کنند با بهبود خلق و خو و تقویت روحیه رو به رو می شوند ضمن اینکه در مورد عوارض جانبی این دارو نیز در کتب پزشکی هشدارهایی داده شده است و در ابتدای این سلسله در مورد سوما و قبل از اینکه وارد بحث در مورد این هورمون شویم به آنها اشاره کردیم.

  6. #5
    مدير ارشد BODYSTRONG آواتار ها
    آخرین بازدید
    07-30-2014 [ 15:22]
    تاریخ عضویت
    Feb 2008
    محل سکونت
    آشتاراک
    نوشته ها
    53,701
    سپاس ها
    2,927
    سپاس شده 5,169 در 3,640 پست

    پیش فرض پاسخ : دوره ترکیبی igf-1 ، سوما ، انسولین ، تستوسترون پروپیونات

    انسولين استنشاقي: دوره تزريق‌هاي مكرر انسولين به سر آمد



    چكيده
    مقدمه: با افزايش شيوع ديابت و نقش اساسي انسولين در كنترل آن، نياز به يك روش غير تهاجمي مصرف انسولين بيشتر احساس مي‌شود. در حال حاضر از بين روش‌هاي غير تهاجمي، انسولين استنشاقي بيشتر مورد توجه است و به نظر مي‌رسد رها سازي درون ريوي انسولين، انتخابي اميد بخش و شايد راهي براي كنترل قند خون، بدون نياز به تزريق باشد.
    در اين مقاله بيش از40 تحقيق مورد بررسي قرار گرفت و نتايج نشان داد كه اين نوع انسولين نه تنها به خوبي انسولين‌هاي تزريقي، قند خون بيمار مبتلا به ديابت نوع 1 را كنترل مي‌كند، بلكه در مقايسه با آنها از شروع اثر سريعتر و حداكثر فعاليت متابوليكـي بالاتري نيز برخوردار است. اين دارو مي‌توانـد در ديابتيك‌هاي نوع 2 هم بهتر از داروهاي خوراكي قند خون را كنترل كند. با مصرف انسولين استنشاقي موارد هيپوگليسمـي به مراتب كمتر ديده شده و كاهش HbA1c و رسيدن ميـزان هدف آن به كمتر از 7 درصد امكان پذير مي‌باشد.
    نتيجه: از آنجا كه اين دارو توسط FDA (Food and Drag Administration) تأييد شده است و بزودي وارد فارماكوپه دنيا و كشور ما خواهد شد و نتايج مطالعات متعدد نشان داده كه با مصرف انسولين استنشاقي ميزان رضايتمندي بيماران از درمان و زندگـي افزايش يافته و كيفيت زندگي آنها بالاتر مي‌رود و اين دارو پذيرش دريافت انسولين را ارتقـاء بخشيده است، اميد آن مي‌رود كه بتواند در آينده‌اي نه چندان دور از عوارض كوتاه و طولاني مدت ديابت به‌طور چشمگيري بكاهد.
    واژه‌هاي كليدي:‌ انسولين استنشاقي، ديابت نوع 1، ديابت نوع 2.

    مقدمه:

    شيـوع ديابت روز به روز افزايش مـي‌يابد و ضـرورت استفاده از انسوليـن براي كنتـرل قنـد خون، كاهـش عوارض كوتـاه و طولانـي مـدت ديابت و حفظ سلامتـي بيماران ديابتيك بيش از پيش احساس مـي‌شود. براي مبتلايان به ديابـت نـوع 1 استفاده روزانه از انسـولين امري حياتـي بـوده و بيشتر مبتلايـان به ديابت نوع 2 نيـز در مقاطعـي از سير درمـان خود، براي كنتـرل بهتر قندشان نياز به انسولين پيدا مي‌كنند (1و2).
    صـرف‌ نظر از نوع ديابـت، تزريـق انسولين، واقعيتـي مطرح در زندگي 5 ميليون آمريكايـي، 800 هزار نفر بريتانيايي و. . . مي‌باشد (3). بيش از 80 سال است كه بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 و گاهي نوع 2 به تزريق‌‌هاي زير جلدي به‌‌عنوان راه معمول تجويز انسولين تن در داده‌انـد (4) و علي‌رغم اينكه استفاده از سوزن و زحمت تزريق-‌ هاي مكـرر را دوست ندارنـد و ازاحتمـال افت قند بعد از تزريق مي‌هراسند درمان با انسولين را ترجيح مي‌دهند (5-6)، ولي اغلب اين مشكلات سبـب به تأخير افتـادن شروع درمان با انسوليـن شده و به كنترل ناكافي قندخون و ايجاد عوارض كوتاه و بلند مدت ديابت مي‌انجامد (7). به همين دليـل در حـال حاضر شركت‌هـاي متعـددي در زمينه توسعه روش‌هـاي جديد مصـرف انسولين مانند قرص، برچسب‌هاي انسولين و افشانه‌هاي دهاني و استنشاقي در حال فعاليت هستند (3). اما در اين ميان روش استنشاقي انسولين توجه بيشتر محققـان را به خود جلـب كرده است. انسوليـن استنشاقي ايده جديدي نيست و اولين‌بار در دهه 1920 مطـرح شده است (4). سطح جذب زياد، افـزايش نفوذپذيـري، كاهش دفـع موكوسـي و مقاومـت در مقابل سيستم ايمنـي دلايل مـطرح براي دادن دارو از طريق ريه مي‌باشند (8). ريه‌ها سطـح وسيعـي (140-100 متر مربـع) را بـراي جذب دارو فراهم مـي‌كنند و انسولين استنشاقي از انسولين معمولي كه به شكل زير جلدي تزريق مـي‌شود سريع‌تر جذب مي‌شود، تربو (Trubo) به نقل از اسكايلر (Skyler) مي‌نويسد: زمان بـه اوج رسيدن غلظـت اين دارو نيز بيشتـر است و تقريبـاً بر آنالوگ‌هـاي انسولين سريع‌ الاثر مثـل هومالوگ (Humalog (lispro)) (انسولين ليسپرو) و نوولوگ (Novolog (aspart)) (انسولين آسپارت) ارجعيت دارد (4). تحويل مؤثر انسولين به آلوئول‌- ها، به فاكتورهـاي متعددي مانند انـدازه ذرات، زمان صرف شده براي تنفس، تعداد دم، عملكرد ريوي و سن فرد بستگي دارد (3و9و10). وسايلي كه جهـت استفاده از انسولين استنشاقي ساختـه شده سبك و قابل حمل بوده و ذرات را به اندازه µm3-1 در مي‌آورد. ذرات انسولين به آلوئول‌ها رفته و از آنجا از طريق مويرگ‌هاي آلوئولي جذب مـي‌گردند (11). انسولـين استنشاقـي به دو فرم مايـع و پودر خشـك ساخته شـده است كه هر كدام مزايا و معايب خاص خود را دارند.
    پودرهـاي خشك را مـي‌توان نسبت به نـوع مايـع با دوز بالاتر مصرف نمود. پودرها نسبـت به نـوع مايع در دمـاي اتاق مانـدگاري بيشتـري دارند، ميكروب در پودر كمتر رشد مـي‌كند ولي پـودر در مقـابل رطوبت هوا بيشتـر تحت تأثيـر قرار مـي‌گيرد. اولـين نـوع انسولـين استنشاقـي اگزابرا (Exubera) نـام گرفت و پس از طي فاز سوم آزمـايشات باليني در ژوئـن 2006 توسـط FDA تائيـد (12) و در اروپا و ايـالات متحـده آماده مصرف در باليـن است. اين دارو به شـكل پودر خشك در بسته‌بندي‌هاي 1 و 3 ميلي گرمي براي هر بار تجويز ساخته شده كه اين مقدار به‌ ترتيـب معادل 3 تا 8 Iu از انسولـين زير جلدي مي‌باشد دارو سريع الاثـر بوده و طول مدت اثـر آن تقريباً طولاني است (13). دارو توسط دستگاه خاصـي مصـرف مـي‌شود، دستـگاه استنشاقـي ضربه‌اي از هواي فشرده ايجاد و پودر خشك را به شكل مه به درون يك مخزن رها مـي‌سازد و سپس بيمار از طريق تنفس عميق آن را استنشاق مـي‌كند (4). FDA ايمنـي و تأثيـر ايـن دارو را براي مصرف در بزرگسـالان مبتلا به ديابت نوع 1 و 2 تأييد نموده است ولي در خصوص مصرف ايـن دارو در كـودكان تاكنون تائيديـه‌اي صـادر نكرده است (12).

    مروري بر مطالعات:
    مطالعـات گوناگوني انسولين استنشاقي را از جهـات مختلف با انسولين‌هـاي تزريقي مقايسه كرده‌اند در يكي از اين مطالعات، فارماكوكينتيك انسولين استنشاقي با انسولين زير جلدي مقايسه شـده است و نتـايج نشـان داده‌انـد كه انسولـين استنشاقي نسبت به انسولين زير جلدي از شروع اثر سريعتر و حداكثر فعاليت متابوليكي بالاتـري برخـوردار اسـت (14) در مطـالعه ديگـري كـه انسولين استنشاقـي با انسولين ليسپرو (Lispro) وريگولار زير جلدي مقايسه شده نتايـج شروع فعـاليت سريعتـر نسبـت به انسولـين ليپسـرو و مدت زمان فعاليت بيشتري را نسبت به انسولين ريگولار زير جلدي نشان داده‌اند (15).
    در خصوص تأثيرات باليني انسولين استنشاقي و انواع انسولين‌هاي تزريقي هم مطالعات فراواني صورت گرفته كه تقريباً همه، يك هم تـرازي را بين كنتـرل ديابت نوع 1 و 2 از طريق انسولـين استنشاقي و زير جلدي نشان داده‌اند و محققـان معتقدنـد كه تأثير انسولـين استنشاقي در كنتـرل ديابـت بـا انسولـين زيـر جلـدي قابـل مقايسـه مـي‌باشد (16-17). دفـرونـزو (Defronzo) و روزن ‌استوك (Rosenstoek) نيز در سال 2005 در دو مطالعه جـداگانه اعـلام داشته‌انـد كه در بيمـاران مبتـلا به ديابت نـوع 2 كه با تغيـير در شيوه زندگـي و درمان‌هـاي خوراكـي نتوانستـه ديابت خود را كنترل كنند، اضافه كردن انسولين استنشاقـي توانسته به‌طـور معنـي‌داري قندخـون آنان را كنترل نمايد (18-19). كوآترين (Quatrin) و همـكاران در يـك كارآزمايـي بالينـي از نـوع مقـايسه‌اي، تأثيـر و ايمنـي اگـزابـرا (انسوليـن استنشاقـي) را با انسوليـن زيـر جلـدي در 335 بيمـار مبتلا به ديابـت نـوع يـك با هم مقايسـه نمودند. يك گروه از بيماران قبل از غذا انسولين استنشاقـي و در موقع خواب انسولين اولتـرانت گرفتنـد و گـروه ديگر دو تا سه تزريق انسولين ريگولار و انسولين NPH داشتند. پس از گذشت 24 هفته ميانگين كاهش در مقادير HbA1c در دو گروه، قابل مقايسه بود. در گروه تحت درمان بـا انسولين استنشاقي و اولترالنـت (1/8% - 9/7%) و گروه دوم (01/8% - 7/7%)‌، كاهش قند خون ناشتـا و پـس از غـذا در گروهـي كـه انسوليـن استنشاقي دريافت كردند بيشتـر از گـروه دوم و مـوارد هيپـوگليسمي (رخـداد/بيمار در مـاه) در گـروه انسولـين استنشاقـي در مقـايسه با گـروه دوم بـا اختلاف معنـي‌داري كمتـر بـود (8/6 در مقابل 9)، (18).
    اسكايلر (Sykler) و همكاران نيز دريافتنـد ميانگين كاهش در HbA1c در پايان كار آزمايـي باليني كه 6 ماه به طول انجاميد در هر دو گـروه
    (انسولين استنشاقي و انسولين زير جلدي) مشابه بود. ولي هيپوگليسمـي (رخداد/بيمار در ماه) در گروهـي كه انسولين استنشاقـي دريافت كردنـد نسبت به گروهي كه انسولين ريگولار زير جلدي مصرف كردند، كمتر بود (20) و در چند مطالعه ديگر كه انسولين استنشاقي با انواع انسولين‌هاي تزريقي مقايسه شده نتايج نشان داده كه گروهي كه انسولين استنشاقي دريافت كرده‌اند به HbA1c هـدف كـمتر از 7 درصـد رسيـده و حمـلات هيپوگليسمـي كمتري (رخداد/بيمـار در هر ماه) داشته‌اند. و قند ناشتاي آنها به‌طور معني‌داري از گروه مقابل كمتر بوده است (16-21).
    در مطالـعات متعـدد ديگـري تأثير انسولـين استنشاقي با داروهاي خوراكي ضد ديابت مقايسه شده است. در يكي از اين مطالعات كه بـر 309 بيمـار مبتـلا به ديابت نـوع 2 كه بـا درمان‌هـاي خوراكـي قند خونشان خوب تحت كنترل نبود، انجام شد نتايج نشان داده است وقتي اين بيماران انسولـين استنشاقـي را بـه تنهايـي يا همـراه بـا داروهـاي خوراكي دريافت كردند، كاهش معني داري در ميـزان HbA1c اتفاق افتاده اسـت و در گروهـي كه انسولـين استنشاقـي مـي‌گرفتند در مقايسه با گروهي كه درمان خوراكي گرفتند افت HbA1c معني‌دار و HbA1c هدف كمتر از 7 درصد گـزارش شده اسـت (19). در كارآزمايي بالينـي ديگـري بيماران مبتـلا به ديابـت نوع 2 كـه بـا خوردن يك داروي خوراكي (مت فورمين و يـا سولفونيل اوره) قندشان خوب كنترل نمي‌شد را به‌طـور تصادفـي به دو گـروه تقسيم كرده و بـه رژيـم يك گروه انسوليـن استنشاقي و به رژيـم گروه دوم يك داروي خوراكي ديگر (مت فورمين را سولفونيل اوره) اضافه كردند. نتايج اين پژوهش كاهش معني‌داري را در ميزان HbA1c گروه اول نشـان داد (22). مطالعات ديگري نشان داده‌انـد كه در طـي 2 سال درمان، بيماراني كه انسوليـن استنشاقي گرفتند در مقايسه با افرادي كه داروهاي خوراكـي دريافت كردنـد از كاهش بيشتـري در مقادير HbA1c برخوردار بوده‌اند (22-23).
    انسولين استنشاقي در افراد خاص:
    فارماكوكينتيك انسولين استنشاقي در سيگاري- ‌ها، افـراد مبتلا به آسـم، بيماران مسـن، باردار و افراد الكلي متفاوت گزارش شده است. همچنين محققـان دريافته‌اند كه تـأثير انسولين استنشاقـي همـراه با سـاير داروهـا يا تحـت تأثيـر ورزش ممكنست متفاوت باشد (24-25). يافته‌ها نشان داده‌اند كه عفونت سيستم فوقاني تنفس بر اثر بخشي يا فارماكوكينتيـك دارو تأثير معنـي‌داري نـدارد ولي شرايـط نامطـلوب سيستـم تحتانـي تنفس هنوز مورد مطالعه قرار نگرفته است (26).
    محققـان معقتدنـد خـواص فارمـاكوكينتيـك انسولين استنشاقـي در افراد سيگاري و مبتلايان به آسم تغيير مي كند. بطوريكه جذب ايـن دارو در سيگاري‌هـا سريعتـر و در مبتلايـان به آسـم آهسته‌تـر از افراد عادي صورت مـي‌گيرد (27-28-4)، الـبته نتايج تحقيقي نشان داده است كـه در افراد سيگاري كه سيگار را ترك كرده‌اند اين تفاوت كمتر است (29). سيگار كشيدن ممكنست خصوصيـات فارماكوكينتيك انسولين استنشاقـي را نيز تغييـر دهد در مطالعـه‌اي نسبت معنـي‌دار 80-50 درصد در خصـوص ورود انسولـين بـه مجاري هوايي فوقاني در افراد سيگاري گزارش شده است (30). به‌طوري كه در بروشور داروي اگزوبـرا آمـده اسـت، مصـرف دارو براي افـراد سيـگاري يا افـرادي كه كـمتر از 6 ماه است كه سيگار را ترك كرده‌اند ممنوع مي‌باشد (31).
    تأثيرات سوء دارو:
    - هيپوگليسمـي يكي از عـوارض درمـان بـا انسولين است كه درمان با انسولين استنشاقي هم از اين قاعده مستتثني نيست، ولي مطالعات مختلف نشان داده‌اند كه وقوع حملات هيپوگليسمـي در بيمارانـي كه انسولين استنشاقـي مـي‌گرفتند بـه مـراتب كمتر از افـرادي بود كه با انسوليـن زير جلدي تحت درمان بودند (16-17-31).
    - اضـافه وزن يكي ديگر از عـوارض هر دو نوع انسولـين استنشاقي و زير جلدي است ولي افرادي كه داروهاي خوراكي ضد ديابت دريافت مي‌كنند كمتر به آن دچار مي‌شوند (31-18-19).
    - سرفه خفيف تا متوسط در بيشتر از 25 درصد مصرف كنندگان انسولين استنشاقي گزارش شده اسـت تحقيقـات نشـان داده‌انـد كه اين عارضـه زودگذر بوده و با ادامه درمان كمتر مي‌شود و در هيچ موردي منجر به قطع درمان نشده است (16- 17-22-23) و در مطالعه‌اي كه اين عارضه را در مصرف كنندگان انسولين استنشاقي و زير جلدي مقايسه كرده شيوع سرفه خفيف را 27 درصد در مقـابل 5 درصد گزارش نموده ولي خاطرنشـان كرده كه اين عارضه با ادامه درمان كاهش يافتـه است (17).
    عوارض طولاني مدت و پاسخ‌هاي ايمني:
    انسولين استنشاقي يكي از اولين پروتئین‌هایی است كـه از طريق ريوي تجويز مـي‌شود و اين نگراني وجود دارد كه ريه تحت عوارض طولاني مدت اين دارو قرار گيرد. بنابراين بيشتر مطالعات انجام شده ايمني تأثير دارو بر ريه را تحت مطالعه قرار داده‌انـد. در مطالعـات كوتاه مدتـي كـه در خصـوص انسولين استنشاقـي انجام شده اسـت تغييراتي در FEV1 (Forced expiratory volume in 1s) (حجـم بازدمي اجباري طي ثانيه اول) و كاهش در ظرفيت انتشار منوكسيد كربن گزارش شده و قيد شده كه اين تغييرات مختصر بوده و از نظر كلينيكي حائز اهميت نمي‌باشد (16-17-22-23).
    مطالـعه ديگري نيز به دنبال مصرف انسولين استنشاقـي تغيير معنـي‌داري را در عملكـرد ريه گـزارش نموده ولـي نتايج هميـن مطالعه نشـان داده اسـت كه ايـن تغييـرات بـا قطـع انسوليـن استشاقـي از بين مي‌روند (32). افزايش مقاديـر آنتي‌ بادي‌هـا نيز با مصرف انسـولين استنشاقـي گـزارش شده است به طـوري كه حداقل سطـح آنتي بادي‌ها 10-5 بار بيشتر از حالت عادي بوده اسـت و به سرعت پس از شـروع درمان ايجـاد شـده است، ولي در خصوص مصرف انسوليـن استنشاقـي از نوع اگزابـرا مشخص شده كه ايـن تغييـر از نظر كلينيكي تأثير معني‌داري را ايجـاد نمي‌كنـد. بسياري از مطالعات طولاني مدت كـه در خصوص اگزابرا انجام شده اغلب حكايت از ايمـن بـودن دارو دارنـد و اعـلام داشته‌انـد كـه تغييـرات عملكـرد ريه و پاسخ‌هـاي آنتـي بادي پيشرونـده نيست و از نظـر كلينيكي مشكل‌سـاز نمي‌باشد (17-33).
    احساس رضايت و پذيرش بيمار:
    در مطالعات متعددي كه بيماران ديابتي تحت درمان با انسولين استنشاقي قرار گرفتند، پيشرفت معنـي‌داري در ميزان رضـايت و كيفيت زندگـي آنها گزارش شده است (34-35-16-17). بيماران، درمان با انسولين استنشاقي رابه انسولين تزريقي ترجيح مي‌دهند اين يافته ايست كه طي يـكسال مطالعه روي بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 و2 به دست آمده است (36).
    نتايج مطالـعه ديگري هـم نشان داد كـه رتبه رضايت‌مندي در گروهي كه با انسولين استنشاقي تحت درمـان قرار گرفتند به طور معنـي‌داري از گروه انسولين زير جلدي بيشتر بود (9/37 درصد در مقابل 1/3 درصد با 01/0P<) و راحتي استفاده از آن 02/43 درصـد در مقابـل 9/0 درصـد بـا (01/0P<) نيز بيشتر گزارش شـده است. نتايـج هميـن مطالعه نشـان مـي‌دهد كه وقتي درمان بـا انسولين استنشاقي انجام شود بيماران خيلي بيشتر و بهتر درمان با انسولين را مي‌پذيرند (37).
    تستا (Testa) و سيمونسن (Simonson) در دو مطالـعه جداگانه كه در سال 2004 انجام دادنـد رضايت‌مندي بيماران مبتلا به ديابت نوع 2 تحت درمـان با دو نوع درمـان انسولـين استنشاقـي و خوراكي را با هم مقايسه كردند و نشان دادند كه گروهي كه انسولين استنشاقي مصرف مـي‌كردند رضايت‌مندي بيشتري از درمان داشته و از كيفيت زندگي بالاتري برخوردار بودند. علت اين تفاوت كـنترل بهتر قندخـون با انسولين استنشاقـي ذكر شده است (38-39). بلاري (Bellary) 2006 نيز در تحقيق خود بدين نتيجه رسيد كه گروهي كه انسولين استنشاقي مصرف مي‌كردند رضايتمندي بيشتري از درمان داشته و از كيفيت زندگي بالاتري
    برخوردار بودند (40).
    آمـوزش در خصـوص مصـرف انسوليـن استنشاقـي بيماران تحـت درمـان با انسوليـن استنشاقي بايد:
    - اگر به انسولين و ساير مواد موجود در اين دارو حساسيت دارند مراتب را به پزشك خود اطلاع دهند.
    - اگر سابقه ابتلاء به آلرژي دارند و قبـلاً به مـواردي چـون:‌ راش، ويزينـگ، سرفـه، تـورم صـورت و لب، زبـان يا گلو، كهيـر، خارش يـا مانند آنها مبتلا شده‌اند به مراقب بهداشتي خود اطلاع دهند.
    - از دارو به ميزان تجويز شده استفاده كنند و حتي اگر احساس بهبودي نمودند ميزان آن را تغيير ندهند.
    - داروي تاريخ گذشته را مصرف نكنند.
    - در زمان مصرف دارو مرتب تحت نظر يك مركز بهداشتي باشند.
    - دارو را 10 دقيقه قبل از غذا استنشاق كنند.
    - رژيم غذايي كه به آنها توصيه شده را كاملاً رعايت كنند.
    - دوز فراموش شده را هر چه زودتر مصرف كنند ولـي اگر زمان مصرف دوز بعدي نزديـك است دوز فراموش شده را رها كرده و دوز بعدي را طبق جدول زمانبندي مصرف نمايند.
    - اگر 80 سال يا بيشتر سن دارند دارو را با دقت مصرف كنند (احتمال كاهش قندخون در اين افراد زياد است).
    - براي انجام تست‌هاي عملكرد ريه در سال اول درمـان هر 6 ماه يكبـار وپس از آن به‌طـور ساليانه مراجعه نمايند.
    - ميزان مصرف الكل اعم از آبجو، شراب و... را خيلي محدود كنند.
    - هميشه ورزش كنند و مدت ورزش خـود را به مراقب بهداشتـي خود يادآور شوند چـون ورزش مي‌تواند ميزان نياز به انسولين را كم كند.
    - اگر باردار هستند، قصد باردار شدن دارنـد يا به نـوزاد خود شير مـي‌دهند اين مطلب را بـه مراقب بهداشتي خود متذكر شوند.
    - اگـر بدنبـال مصـرف دارو علائمـي چون عصبانيت، لرزيدن، ضربان سريع قلب، گيجي با تعريـق (علائـم هيپوگليسـمي) داشتنـد يك آب نبات يا مايع حاوي گلوكز مصرف نمايند.
    - اگر بدنبـال مصـرف دارو حـالت تهـوع و استفراغ داشتند از دهانشان خوب مراقبت نمايند و غـذا را به ميزان كم و در دفعات زياد مصرف نمايند. مكيدن آب نبات بدون شكر يا جويدن آدامس كم شكر ممكنست در رفع اين مشكل مؤثر باشد.
    - از دندان‌هايشان بخوبـي مراقبت كنند و به طور منظم به دندانپزشك مراجعه نمايند.
    - قندخون خود را به طور منظم كنترل كنند.
    - در صورت داشتن علائم و نشانه‌هاي عفونت مانند تب بالا، لرز، گلودرد شديد، درد در ناحيه سينوس‌ها و گوش، سرفه، افرايش ميزان يا تغيير رنگ خلط، درد در موقع دفع ادرار ، زخم دهان، زخمي كه بهبودي نمي‌يابد يا خارش و درد ناحيه مقعد فوراً به پزشك مراجعه نمايند.
    - اگر علي‌رغم مصرف صحيح دارو، احساس بدتر شدن داشتند به پزشك مراجعه نمايند.
    - دارو را در دماي اتاق نگهـداري كنند و از گذاشتن داخل يخچال و فريزر خودداري كنند.
    - دارو از دسترس اطفال و حيوانات خانگـي دور نگه داشته شود.
    - ليستـي از داروهـاي مصرفي خود اعـم از داروهايي كه پزشك تجويز نموده، داروهاي گياهي، مكمل‌ها، ويتامين‌ها يا داروهاي خارج از نسخه‌اي كه مصـرف مي‌كننـد تهيـه نمـوده و در اختيـار پزشك و مراقب بهداشتي خود قرار دهند (31).
    بحث و نتيجه گيري:
    استفـاده از انسولـين جهت كنتـرل قندخـون بيماران ديابتي امري حياتي است ولي گاهي ديده مي‌شود كه بيماران يا حتي دست اندركاران حرفه پزشكي نسبت به شروع درمان با انسولين و ادامه آن رغبتـي نشان نمي‌دهند. فاكتورهاي متعـددي مانند درد، دردسر تزريق، ترس از سوزن و ترس از هيپوگليسمـي سبب شده كه بيماران به راحتي درمان با انسولين را نپذيرند ولي در دسترس بودن يك روش غيـر تهاجمي مي‌تواند براي بيمـاران ديابتـي اميد تازه‌اي باشـد. بهبود كيفيت زندگـي يكـي از اهداف درمـان مبتلايان به بيماري‌هـاي مزمن است كه با استفـاده از انسولين استنشاقـي اين هدف در بيماران ديابتي محقق مـي‌گردد. در مطالعـات باليني متعددي بيماران ديابتي استفـاده از انسولين استنشاقي را به انسولين تزريقي ترجيح داده‌اند چـرا كه استفاده از آن نسبت به انسوليـن تزريقي آسانتر و راحت‌تر بوده و نسبت به دارو- هاي خوراكـي بهتر مي‌توانـد قندخون را كنتـرل نمايد. اين موضوع مي‌تواند پيشرفت كنتـرل قند خون را در بيمـاران ديابتي نويد دهد و از ايجاد عـوارض كوتاه و طولانـي مـدت ديابت كنتترل نشده پيشگيري نمايد و اميد به زندگي را در اين بيماران بالا ببرد.
    اگرچه ممكنست اين نوع انسولين براي بعضي بيماران ديابتي قابل استفاده نباشد و بيماران مبتلا به ديابت نوع 1 و برخي مبتلايان به ديابت نوع 2 نياز به انسولين پايه (انسوليني كه بدن طي شبانه روز براي ثـابت نگه داشتـن قندخون نياز دارد) خـود را با انسولين طولانـي اثر كه نوع تزريقـي دارو اسـت برطـرف نماينـد ولـي با استفـاده از انسولـين استنشاقي دفعات تزريق كمتر خواهـد شد. ما اميدواريم انسولين استنشاقي طولاني اثـر هم در آينده ساخته شود و افراد مبتلا به ديـابت بتواننـد قندخون‌شـان را بدون هرگونـه تزريـق كنترل نمايند.


    منابع:
    1. American Diabetes Association: Clinical practice recommendations. Diabetes Care 2000; 23: 116.
    2. Wright A, Burden AC, Paisey RB, Cull CA, Holman RR. U.K. Prospective Diabetes Study Group. Sulfonylurea inadequacy: efficacy of addition of Insulin over 6 years in patients with type 2 diabetes in the U.K. Diabetes Care 2002; 25: 330–6.
    3. فيروز بخش م. رواج تدريجي قرص‌ها، برچسب‌ها و اسپري‌هاي انسولين در آينده. پيام ديابت. 1382؛ 5 (19): 5-23.
    4. Trubo R. Interest in inhaled insulin grows. JAMA 2005; 294: 1195-6.
    5. Hunt LM, Valenzuela MA, Pugh JA. NIDDM patients' fears and hopes about insulin therapy. The basis of patient reluctance. Diabetes Care 1997; 20: 292–8.
    6. Zamanini A, Newson RB, Maisey M, Feher MD. Injection related anxiety in insulin treated diabetes. Diab Res Clin Pract 1999; 46: 239–46.
    7. Gerber RA, Hauber AB, Bolinder B, Johnson FR. Diabetes patients' stated preference for insulin therapies: trading health for convenience. Diabetologia 2004; 47: 274.
    8. Owens DR. New horizons – alternative routes for insulin therapy. Nat Rev Drug Discov 2002; 1: 529–40.
    9. Chetty DJ, Chien YW. Novel methods of insulin delivery: an update. Crit Rev Ther Drug Carrier Syst 1998; 15: 629–70.
    10. Byron PR. Determinants of drug and polypeptide bioavailability from aerosols delivered to the lung. Adv Drug Deliv Rev 1990; 5: 107–32.
    11. Klonoff DC. Inhaled insulin. Diabetes Technol Ther 1999; 1: 307–13.
    12. http://www.webmd.com/content/article/117/112802.htm.by insulin in hald Approved by FDA on January 27, 2006.
    13. Patton JS, Bukar JG, Eldon MA. Clinical pharmacokinetics and pharmacodynamics of inhaled insulin. Clin Pharmacokinet 2004; 43: 781–801.
    14. Heinemann L, Traut T, Heise T. Time-action profile of inhaled insulin. Diabet Med 1997; 14: 63–72.
    15. Rave K, Bott S, Heinemann L. Time-action profile of inhaled insulin in comparison with subcutaneously injected insulin lispro and regular human insulin. Diabetes Care 2005; 28: 1077–82.
    16. Hollander PA, Blonde L, Rowe R. Efficacy and safety of inhaled insulin (exubera) compared with subcutaneous insulin therapy in patients with type 2 diabetes: results of a 6-month, randomized, comparative trial. Diabetes Care 2004; 27: 2356–62.
    17. Quattrin T, Belanger A, Bohannon NJ, Schwartz SL. Efficacy and safety of inhaled insulin (Exubera) compared with subcutaneous insulin therapy in patients with type 1 diabetes: results of a 6-month, randomized, comparative trial. Diabetes Care 2004; 27: 2622–7.
    18. Defronzo RA, Bergenstal RM, Cefalu WT. Efficacy of inhaled insulin in patients with type 2 diabetes not controlled with diet and exercise: a 12-week, randomized, comparative trial. Diabetes Care 2005; 28: 1922–8.
    19. Rosenstock J. Zinman B, Murphy LJ. Inhaled insulin improves glycemic control when substituted for or added to oral combination therapy in type 2 diabetes: a randomized, controlled trial. Ann Intern Med 2005; 143: 549–58.
    20. Skyler JS, Weinstock RS, Raskin P. Use of inhaled insulin in a basal/bolus insulin regimen in type 1 diabetic subjects: a 6-month, randomized, comparative trial. Diabetes Care 2005; 28: 1630–5.
    21. Hermansen K, Ronnemaa T, Petersen AH, Bellaire S, Adamson U. Intensive therapy with inhaled insulin via the AERx insulin diabetes management system: a 12-week proof-of-concept trial in patients with type 2 diabetes. Diabetes Care 2004; 27: 162–7.
    22. Barnett AH, Amiel SA, Hopkins D. Six month efficacy and 2-year safety of inhaled insulin as adjunctive therapy in combination with an oral agent. Diabet Med 2005; 22: 82.
    23. Skyler JS. For the Inhaled Insulin Phase 2 Study Group. Long term sustained efficacy and safety of inhaled insulin after 4 years of continuous therapy. Diabetologia 2004; 47: 311.
    24. Henry RR, Mudaliar S, Chu N. Young and elderly type 2 diabetic patients inhaling insulin with the AERx insulin diabetes management system: a pharmacokinetic and pharmacodynamic comparison. J Clin Pharmacol 2003; 43: 1228–34.
    25. Petersen AH, Laursen T, Clauson P, Wollmer P. Absorption of inhaled insulin dramatically increases by large tidal volume ventilation in rabbits. Diabetes 2005; 54: 101.
    26. McElduff A, Mather LE, Kam PC, Clauson P. Influence of acute upper respiratory tract infection on the absorption of inhaled insulin using the AERx insulin Diabetes Management System. Br J Clin Pharmacol 2005; 59: 546–5
    27. Himmelmann A, Jendle J, Mellen A, Petersen AH, Dahl UL, Wollmer P. The impact of smoking on inhaled insulin. Diabetes Care 2003; 26: 677–82.
    28. Henry RR, Mudaliar SR, Howland WC and Inhaled insulin using the AERx Insulin Diabetes Management System in healthy and asthmatic subjects. Diabetes Care 2003; 26: 764–9.
    29. Becker RH, Sha S, Frick AD, Fountaine RJ. The effect of smoking cessation and subsequent resumption on absorption of inhaled insulin. Diabetes Care 2006; 29: 277–82
    30. Laube BL. The expanding role of aerosols in systemic drug delivery, gene therapy, and vaccination. Respir Care 2005; 50: 1161–76.
    31. Inhaled insulin:patient drug information. uptodate. 2006. version 14.2.
    32. Dumas R, England RD, Reise RJ, Teeter JG. Exubera is well tolerated and achieves tight glycemic control in patients with type 1 diabetes. Diabetes 2005; 54: 87.
    33. Fineberg SE, Kawabata T, Finco-Kent D, Liu C, Krasner A. Antibody response to inhaled insulin in patients with type 1 or type 2 diabetes. An analysis of initial phase II and III inhaled insulin (Exubera) trials and a two-year extension trial. J Clin Endocrinol Metab 2005; 90: 3287–94.
    34. Bilous R. Overall satisfaction increased more with inhaled insulin than with subcutaneous insulin in type 1 diabetes. ACP J Club 2002; 136: 101.
    35. Cappelleri JC, Cefalu WT, Rosenstock J, Kourides IA, Gerber RA. Treatment satisfaction in type 2 d99iabetes: a comparison between an inhaled insulin regimen and a subcutaneous insulin regimen. Clin Ther 2002; 24: 552–64.
    36- Rosenstock J, Cappelleri JC, Bolinder B, Gerber RA. Patient satisfaction and glycemic control after 1 year with inhaled insulin (Exubera) in patients with type 1 or type 2 diabetes. Diabetes Care 2004; 27: 1318–23.
    37- Freemantle N, Blonde L, Duhot D. Availability of inhaled insulin promotes greater perceived acceptance of insulin therapy in patients with type 2 diabetes. Diabetes Care 2005; 28: 427–8.
    38- Testa MA, Turner RR, Hayes JF, Scranton RE, Simonson DC. An international trial of sulfonylurea plus either metformin or inhaled insulin: Impact on quality of life and treatment satisfaction. Diabetologia 2004; 47 (1): A5.
    39- Simonson DC, Turner RR, Hayes JF, Scranton RE, Testa MA. Improving quality of life in type 2 diabetes when inhaled insulin is added after failure on metformin: A multicenter, international trial. Diabetologia 2004; 47 (1): A311.
    40- Bellary Sand Barnett AH. Inhaled insulin: new technology, new possibilities. International journal of clinical practice 2006; 60: 728

    ناهيد شاهقليان

صفحه 1 از 2 12 آخرینآخرین

اطلاعات موضوع

کاربرانی که در حال مشاهده این موضوع هستند

در حال حاضر 1 کاربر در حال مشاهده این موضوع است. (0 کاربران و 1 مهمان ها)

موضوعات مشابه

  1. انسولین
    توسط kondok در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-17-2008, 12:32
  2. قدرت آنابولیک انسولین
    توسط kondok در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 09-17-2008, 12:29
  3. قدرت آنابولیک انسولين
    توسط Antonio در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 07-01-2008, 00:40
  4. محموله تستوسترون از راه رسید
    توسط BODYSTRONG در انجمن مقـالات متفـرقه داروهـا
    پاسخ ها: 0
    آخرين نوشته: 03-10-2008, 07:15

کلمات کلیدی این موضوع

مجوز های ارسال و ویرایش

  • شما نمیتوانید موضوع جدیدی ارسال کنید
  • شما امکان ارسال پاسخ را ندارید
  • شما نمیتوانید فایل پیوست کنید.
  • شما نمیتوانید پست های خود را ویرایش کنید
  •